گنجور

 
طغرای مشهدی

دارم از سرچشمه، رو در دشت حیرانی چو آب

گاه شهری می شوم، گاهی بیابانی چو آب

قمریان همدوش سرو و بلبلان دمساز گل

من ندیدم زین گلستان غیر حیرانی چو آب

در تکبر همچو خاکی، در سبکروحی چو باد

آتشی در قتل ما، در پاکدامانی چو آب

 
 
 
گنجور را از دست هوش مصنوعی نجات دهید!