|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و محبت سخن میگوید. شاعر از زیبایی و جلوه معشوقهاش سخن میگوید و به یاد او، درد و دلتنگیاش را ابراز میکند. او احساس میکند که بدون یاد معشوق، هیچ چیزی از ارزش و اهمیت ندارد و به نوعی کلامی برای بیان عواطفش نمییابد. در اینجا، خاموشی و عدم توانایی در بیان احساسات به وضوح محسوس است.
هوش مصنوعی: زنجیری از موهای تو به اندازهای زیباست که مثل چمنزارها در بهار دلانگیز و جذاب به نظر میآید.
هوش مصنوعی: برای یاد تو نمیتوان فریاد زد و بدون یاد تو، هیچیک از ما و خودم ارزش ندارد.
هوش مصنوعی: من از عشق تو به شدت داغ دارم و احساس میکنم که این هیجان و احساسات من، فراتر از هر تعداد جمعی است که در آنها حضور دارم.
هوش مصنوعی: سکوت و خاموشی نمیتواند به بیان و آشکار کردن این حرفها کمک کند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بودند نشسته هر دو تنها
انداخته در میان سخن ها
بر کردنی است این سخنها
بشنو که فتاده در دهنها
از صوت هزار، در چمنها
نسرین زده چاک، پیرهنها
گفتم سخنان به مکر و فنها
پختم همه را از آن سخنها
خوش داد نتیجه ما و منها
این نقشه نه خوب گشت تنها
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.