و ان منکم الا واردها کان علی ذلک حتماً مقضیاً
روزی از روزها به راهگذر
خرکی بر دکان آهنگر
از قضا میگذشت با هیمه
شرری جست از یکی نیمه
هیمه آتشگرفت یکسر سوخت
آخرالامر در میان خر سوخت
چون تو با هیمه بر سقرگذری
عجب اربگذری و جان ببری
نگذری زانکه بس گرانباری
پر بارگران گرفتاری
خوردن و خفتن است عادت تو
بهرهت این است از سعادت تو
با دو بار کلیک بر روی هر واژه میتوانید معنای آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
شمارهگذاری ابیات | وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) | منبع اولیه: طریق التحقیق دکتر مؤذنی | ارسال به فیسبوک
حاشیهها
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.
کلام قاصر نوشته:
بجای “و!ن منکم الا واردهاکان علی ذلک حتماً مقضیاً”
عبارت “وان منکم الا واردهاکان علی ذلک حتماً مقضیاً”
درست است.
—
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.
ناشناس نوشته:
کان علی “ربک” حتماً مقضیا درست است.
ذلک درست نیست موفق باشید.