هر آن روزی که باشم در خرابات
همی نالم چو موسی در مناجات
خوشا روزی که در مستی گذارم
مبارک باشدم ایام و ساعات
مرا بی خویشتن بهتر که باشم
به قرایی فروشم زهد و طاعات
چو از بند خرد آزاد گشتم
نخواهم کرد پس گیتی عمارات
مرا گویی لباسات تو تا کی
خراباتی چه داند جز لباسات
گهی اندر سجودم پیش ساقی
گهی پیش مغنی در تحیات
پدر بر خم خمرم وقف کردست
سبیلم کرد مادر در خرابات
گهی گویم که ای ساقی قدح گیر
گهی گویم که ای مطرب غزلهات
گهی باده کشیده تا به مستی
گهی نعره رسیده تا سماوات
مرا موسی نفرماید به تورات
چو کردم حق فرعونی مکافات
چو دانی کاین سنایی ترهاتست
مکن بر روی سلامی خواجه هیهات



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل قلندرانه از زبان رندی خراباتی است که میخانه را جای مناجات و بیخودی میداند و زهد ریاکارانه را رد میکند. او از بند عقل و دنیا رها شده، سجده و نمازش را پیش ساقی و مطرب میگذارد و خود را از ازل وقف میخانه میشمارد. در پایان میگوید چون فرعون نفس را مهار کرده، نیازی به امر و نهی ظاهری ندارد و از خواجه میخواهد این سخنان را یاوه بداند و بر او خرده نگیرد.
هوش مصنوعی: هر روزی که در میخانه باشم، مانند موسی که در مناجات با خدا مینالید، ناله و راز و نیاز میکنم. خرابات در اینجا جای رهایی از خودی و نام و ننگ است.
هوش مصنوعی: خوشا روزی که آن را در مستی بگذرانم؛ چنین روزها و ساعتهایی برای من خجسته و مبارک است.
هوش مصنوعی: برای من بهتر است که از خود بیخود باشم تا اینکه مانند قاریان ریاکار، زهد و طاعتم را به مردم بفروشم و به آن فخر کنم.
هوش مصنوعی: اکنون که از قید عقل حسابگر آزاد شدهام، دیگر در پی آباد کردن دنیا و ساختن کار و بار آن نیستم.
هوش مصنوعی: به من میگویی این نیرنگ و رندبازیهایت تا کی ادامه دارد؟ آدم خراباتی جز همین رندی و نیرنگ چه میداند؟
هوش مصنوعی: گاهی پیش ساقی به سجده افتادهام و گاهی در برابر نوازنده و خواننده چنان نشستهام که گویی تشهد و سلام نماز میخوانم؛ یعنی عبادتم را به ساقی و مطرب کردهام.
هوش مصنوعی: پدرم مرا بر خمِ شراب وقف کرده و مادرم مرا نذر و وقف میخانه کرده است؛ یعنی از ازل و به سرشت خراباتیام.
هوش مصنوعی: گاهی به ساقی میگویم جام را بردار و شراب بده و گاهی به مطرب میگویم غزلهایت را بخوان.
هوش مصنوعی: گاهی آنقدر باده نوشیدهام که مست شدهام و گاهی فریاد و نعرهام تا آسمانها رسیده است.
هوش مصنوعی: موسی دیگر مرا با تورات امر و نهی نمیکند، زیرا من خود سزای فرعونِ درونم، یعنی نفس سرکش، را دادهام.
هوش مصنوعی: ای خواجه، چون میدانی این سخنان سنایی یاوه و سخنان بیهودهنماست، بر او خرده مگیر و «هیهات» مگو و آن را جدی مگیر.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ته که ناخواندهای علم سماوات
ته که نابردهای ره در خرابات
ته که سود و زیان خود ندانی
به یاران کی رسی؟ هیهات هیهات
چه خواهی کرد قرایی و طامات
تماشا کرد خواهی در خرابات
زمانی با غریبان نرد بازم
زمانی گرد سازم با لباسات
گهی شه رخ نهم بر نطع شطرنج
[...]
هم از قبله سخن گوید هم از لات
همش کعبه خزینه، هم خرابات
سحرگاهی شدم سوی خرابات
که رندان را کنم دعوت به طامات
عصا اندر کف و سجاده بر دوش
که هستم زاهدی صاحب کرامات
خراباتی مرا گفتا که ای شیخ
[...]
بده یک جام ای پیر خرابات
مگو فردا که فی التأخیر آفات
به جای باده درده خون فرعون
که آمد موسی جانم به میقات
شراب ما ز خون خصم باشد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.