به ناز دل ز تو بردن خوش است خوش باشد
ز ما نیاز سپردن خوش است خوش باشد
شراب صبح که خورشید داغ نشئهٔ اوست
قسم به روی تو خوردن خوش است خوش باشد
چنانچه با تو مرا زندگی [خوشایند] است
به یاد وصل تو مردن خوش است خوش باشد
گذشتم از سر دنیا و آخرت هر دو
که ترک غیر تو کردن خوش است خوش باشد
رقیب گرچه ضعیف است در نظر مگذار
که مو ز دیده ستردن خوش است خوش باشد
به هر بهانه سعیدا در این فراق آباد
نفس به ذکر شمردن خوش است خوش باشد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق عاشقانه و تسلیم در برابر محبوب میپردازد. شاعر از عشق و وابستگیاش به معشوق سخن میگوید و با ابراز خوشحالی از درد و فراق، نشان میدهد که حتی در جدایی نیز زندگی با یاد محبوب برایش مطلوب است. او به خوشی در به یاد آوردن معشوق و فراموش کردن دنیا و آخرت به خاطر عشق اشاره میکند و در نهایت تأکید میکند که در هر شرایطی، عشق و یاد محبوب برایش خوشایند است.
هوش مصنوعی: دلبردن از تو لذتی دارد و خوش است، و همچنین سپردن نیازهایم به تو نیز خوشایند است.
هوش مصنوعی: نوشیدن شراب صبحگاهی که ناشی از گرمای خورشید است، به زیبایی و دلپذیری چهرهات قسم میخورم که لذتبخش است.
هوش مصنوعی: اگر کنار تو زندگی شیرینی داشته باشم، یاد کردن از وصالت و زندگی کردن با آن برایم خوشایند است.
هوش مصنوعی: از دنیا و آخرت گذشتهام، زیرا رها کردن هر چیزی جز تو برایم لذتبخش و خوشایند است.
هوش مصنوعی: هرچند رقیب در نظر ضعیف به نظر میرسد، اما نباید او را دست کم بگیری زیرا برطرف کردن موانع و رقابت با او میتواند لذتبخش و خوب باشد.
هوش مصنوعی: در هر فرصتی، ای سعید، برای اینکه در این جدایی تحمل کنیم، باید به یاد خداوند باشیم و این یادآوری برایمان خوشایند باشد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.