طمعِ خام که سودی بِکُنَم
سود، سرمایه بهیکبار بِبُرد
خَر، دعا کرد که بارَش بِبَرَند
سیل بِگْرفت و خَر و بار بِبُرد
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعهٔ کوتاه دربارهٔ زیان طمع خام است: کسی که به هوای سود بیشتر بیحساب پیش برود، ممکن است همهٔ سرمایهاش را از دست بدهد. سعدی برای روشن کردن این نکته مَثَل خری را میآورد که آرزو کرد بارش را بردارند و سیل هم خودش را برد و هم بارش را. پیام قطعه این است که خواستهٔ نسنجیده به جای رهایی، نابودی میآورد.
هوش مصنوعی: آرزوی ناپخته و بیحساب که میخواستم از آن سودی ببرم، سرانجام همهٔ سرمایهام را یکجا از میان برد. به جای سود، اصل مال هم از دست رفت.
هوش مصنوعی: مَثَل این کار چنین است: خری دعا کرد که بار را از پشتش بردارند. سیلی آمد و هم خر را برد و هم بار را؛ یعنی آرزوی نسنجیده گاهی به نابودی خود آرزومند میانجامد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.