الحمدُ للّه ربِّ العالمینَ علیَ
ما دَرَّ مِن نعمةٍ عَزَّ اسمُهُ و عَلا
الکافلِ الرزقِ احساناً و موهبةً
اِن اَحسنُوهُ و اِن لَم یُحسِنوا عَمَلا
سبحانهُ من عظیمٍ قادرٍ صمدٍ
مُنشی الوَریَ جیلاً مِن بَعدِهِم جیلا
الجِنُّ والاِنسُ والاَکوانُ جَمهَرَةً
تخِرُّ بینَ یَدَیهِ سُجَّدَاً ذُلُلا
طوبیَ لِطالِبِه تَعساً لِتارِکِه
بُعداً لِمُتِّخذٍ مِن دوِنه بَدَلا
کم فِی البَریّةِ مِن آثارِ قدرتِهِ
و فی السماءِ لَآیاتٌ لِمَن عَقَلا
مُبَیِّناتٌ لِمَن اَضحی لَهُ بَصَرٌ
بنورِ معرفةِ الرحمنِ مُکتَحَلا
یُزجی السحائِبُ والآکامُ هامدة
یُعیدُها بعدَ یُبسٍ مَربَعاً خَضِلا
اَنشا برحمته من حَبّةٍ شجراً
سَوّیَ بِقُدرتهِ من نُطفةٍ رَجُلا
مَولیً تَقاصَرَتِ الاوهامُ عاجزة
لا یعتدونَ الی ادراکِهِ سُبُلا
ما العالمون بمُحصِیِّ حقِّ نعمته
و لا الملائکُ فی تَسبیحِهم زَجَلا
سعدیُّ حَسبُک واقصر عَن مُبالغةٍ
لا تَنطِقَنَّ بدعویً تورِثُ الخَجَلا
جَلَّ المُهَیمِنُ اَن تُدریَ حقائقَهُ
مَن لا لَهُ المثلُ لا تَضرِب لَهُ مَثَلا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
این قصیده عربی خداوندگار سخن جناب شیخ سعدی بدون اغراق یکی از زیباترین و کم نظیرترین سروده ها در حمد و مدح و ستایش خداوند متعال است و شاعر در آن نعمتهای او را یادآوری میکند. او به قدرت و عظمت خدا اشاره میکند که تمامی موجودات، از جمله جن و انس، در برابر او سر تسلیم فرود میآورند. شاعر به آثار قدرت خدا در زمین و نشانههای او در آسمان مینگرد و بر این نکته تأکید میکند که مردم توان درک تمام نعمتها و حقایق الهی را ندارند. او همچنین بر لزوم احتیاط در بیان صفات خداوند تأکید میکند و میگوید که هیچکس نمیتواند او را به درستی توصیف کند، چرا که او مثال و نظیری ندارد. شعر نشاندهنده شکرگزاری و تعمق در قدرت و حکمت الهی است.
ستایش ویژه خداوند، پروردگار جهانیان است به خاطر نعمتهایی که از سوی او نازل شده و نامش بلندمرتبه و بزرگ است.
خداوندی که از روی لطف و احسان تأمین کننده روزی خلایق است چه آنکه انسانها کارهای خوب و شایسته انجام دهند و چه آنکه عمل صالح و شایسته نداشته باشند
هوش مصنوعی: پاک و منزه است آن قدرت و عظمت الهی که بینیاز و مستقل بوده و خلق و هستی را به وجود میآورد نسلها و دورهها را یکی پس از دیگری.
جنیان و انسان ها و موجودات عالم همگی در برابر او به خاک میافتند و با تمام وجود به عبودیت او اعتراف میکنند.
خرّم آنکه او را طلب کند و بدا به حال آنکه او را ترک کند و دور باد آنکه به جای او دیگری را برگزیند.
چه بسیار است در زمین نشانههای قدرت خداوند و در آسمان نیز نشانههایی است برای آنانکه تعقل ورزند
نشانههایی روشن و آشکار برای آنانکه دیدگان شان به نور معرفت خداوند مُکتَحَل (سرمه کشیده) است.
ابرهای پرباران را به کوههای خشک و بیحرکت فرو می فرستد و پس از خشکی، دوباره آنها را به سرزمین هایی خرّم و سرسبز تبدیل می کند
هوش مصنوعی: خداوند با رحمتش از دانهای درختی میروید و با قدرتش از نطفهای مردی به وجود میآورد.
فرمانروایی که حتی در دایره اوهام و تصورات انسان نیز نمی گنجد و راهی به سوی شناخت حقیقی او ندارند.
نه تمامی خلایق هر دو جهان می توانند نعمت او را شمارش کنند و حق آن را به جای آورند و نه فرشتگان در ترنّم تسبیح خود می توانند چنین کنند
ای سعدی سخن بس کن و خود را از بزرگگویی بازدار و دست از این دعوی (توصیف خداوند) بردار که توان آن را نداری و باعث شرمندگیات خواهد شد.
آن فرمانروای حاکم بر هر چیز، بزرگتر از آن است که حقایق او درک شود پس برای آن کس که مثل و مانندی ندارد مثال نزن
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.