|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر درباره تأثیرات و تفاوتهای ناشی از رنگ و تاریکی است. شاعر به نوعی میخواهد بگوید که اگر بو یا چیزی بیشتر از حد لازم وجود داشته باشد، بیتردید تأثیر بیشتری خواهد داشت. به عبارتی، تأکید بر این است که هر چه کمیت یا شدت یک ویژگی بیشتر باشد، اثر آن نیز بیشتر خواهد بود.
هوش مصنوعی: اگر تار رنگی بیشتر از یک وزش باد بماند، تأثیر آن بیشتر خواهد بود.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
همه جامهها کرده پیروزه رنگ
دو چشم ابر خونین و رخ بادرنگ
گل پایدار اندرو بادرنگ
که تا حشر ازو نگسلد بوی و رنگ
بگفت این و شد با غریو و غرنگ
به لؤلؤ ز لاله همی شست رنگ
شب تیره و زنگی تیره رنگ
نه راه گریز و نه جای درنگ
بگو تا چه چاره سگالیم و رنگ
اگر کرد خواهی تو ایدر درنگ
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.