|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
امیر میگوید: عاشق را سرزنشی روا نیست / [زیرا] گذران وی در جهان همراه با آسایش نیست
سینهاش (عاشق) هدف تیر است و پشتیبانی ندارد / سنگ ستم بدان میخورد و جای شکایت نیست
میدانستم که لاف زدن تو از روی مهرورزی نیست / از این شهر بیرون میروم که در آن مروّتی نیست
دوست من با رقیبم همنشینی میکند، آیا زشت نیست؟ / «مگر انصاف بالاتر از طاعت نیست»؟
هوش مصنوعی: عاشق واقعی از ملامت و سرزنش دیگران نمیترسد؛ زیرا عشق او به حقیقت و زیبایی است و در این مسیر هیچ دلیلی برای ناراحتی و افسردگی ندارد.
هوش مصنوعی: سینهٔ انسان هدف تیرها و نشانهٔ دردها است، اما کسی به حمایت و پشتیبانی از او نمیپردازد و سنگینی ظلم و شکایت او نادیده گرفته میشود.
هوش مصنوعی: من در این شهر که محبت و مهربانی در آن وجود ندارد، احساس تنهایی میکنم.
هوش مصنوعی: آیا زشت است که ماهِ دوست را با رقیب مقایسه کنیم؟ مگر اینکه انصاف بر طاعت و پذیرش برتری نداشته باشد؟
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.