مشتاق آن نگارم آیا کجاست گویی؟
با ما نمی‌نشیند بی ما چراست گویی؟
ما در هوای رویش چون ذره گشته پیدا
وین قصه خود بر او باد هواست گویی
صد بار کشت ما را نادیده هیچ جرمی
در دین خوبرویان کشتن رواست گویی
نزدیک او شد آن دل کز غم شکسته بودی
این غم هنوز دارم آن دل کجاست گویی؟
از زلف کژرو او گر بشنوی نسیمی
تا زنده‌ای حکایت زان سر و راست گویی
با دیگران بیاری آسان بر آورد سر
این ناز و سر گرانی از بخت ماست گویی
خون دلم بریزد و آنگاه خشم گیرد
آنرا سبب ندانم این خون بهاست گویی
گفتا که: جان شیرین پیش من آر و زین غم
تن خسته شد ولیکن دل را رضاست گویی
از اوحدی دل و دین بردند و عقل و دانش
رخت گزیده گم شد، دزد آشناست گویی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عواطف و احساسات عمیق خود نسبت به محبوبش اشاره می‌کند و از دوری او می‌نالد. او به این موضوع می‌پردازد که در نبود محبوب، وجودش بی‌معناست و دلش درد می‌کشد. شاعر از احساس نادیده‌گرفتن خود و مشکلات ناشی از عشق سخن می‌گوید و می‌گوید که این عشق و حسرت در زندگی‌اش مانند بادی است که همیشه او را می‌آزارد. در نهایت، با اشاره به این که عقل و دانشش را نیز از دست داده است، به تلخی‌های عشق و درد جدایی اعتراف می‌کند.
هوش مصنوعی: من مشتاق آن معشوق هستم، آیا او کجاست؟ چرا با ما نمی‌نشیند و بی ما چه اتفاقی می‌افتد؟
هوش مصنوعی: ما در آرزوی دیدن روی او مانند ذره‌ای در فضا نمایان شده‌ایم، و این ماجرا فقط در اثر وزش باد به سوی اوست.
هوش مصنوعی: هر بار که ما را به خاطر عشق به خوبروان کشته‌اند، هیچ دلیلی برای این کار وجود ندارد و به نظر می‌رسد که کشتن ما در این دین به‌عنوان یک عمل مجاز دیده شده است.
هوش مصنوعی: دل من که پیش او شکسته و غمگین بود، هنوز هم آن غم را دارم و می‌پرسم آن دلی که شکسته بود کجاست؟
هوش مصنوعی: اگر نسیم خوشبوی زلف‌های فریبنده او به گوش تو برسد، می‌توانی به زنده‌دل‌ها بگویی که از زیبایی و جذابیت او چه حکایتی داری و آنها را با راستگویی آشنا کنی.
هوش مصنوعی: به راحتی می‌توان با دیگران در مورد ناز و سنگینی سر او صحبت کرد، گویی این موضوع خاصی از شانس و بخت ماست.
هوش مصنوعی: اگر بخواهم دل را به شدت بگرید و بعد از آن خشمگین شود، به اینکه این مورد چه دلیلی داشته باشد، نمی‌اندیشم و فکر می‌کنم این هم هزینه‌اش است.
هوش مصنوعی: می‌گوید: آن‌که از من خواسته جان شیرینم را بیاورد، با این حال، من از درد و رنج جسم خسته‌ام، اما دل من راضی به این وضع است.
هوش مصنوعی: دل و ایمان اوحدی را برده‌اند و عقل و دانش او نیز گم شده است، به نظر می‌رسد که دزد از قبل با او آشنا بوده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.