خانهٔ تحقیق را ماه شبستان تویی
انفس و آفاق را میوهٔ بستان تویی
از ره صورت ترا آدم خاکیست نام
چونکه به معنی رسی صورت رحمان تویی
مهد سلیمان کشید باد به تاثیر مهر
مهد سلیمان بهل، مهر سلیمان تویی
داروی دردی که هست از در غیری مخواه
درد دل خویش را دارو و درمان تویی
در کرمآباد جود بر سر خوان وجود
اول نعمت تراست آخر مهمان تویی
آنکه سخن زاد ازو نی سخن آباد ازو
روی سخن در تو کرد زانکه سخندان تویی
دوش طلب گار دوست گشتم و گفت: اوحدی
کانچه طلب میکنی دور مرو، کان تویی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به ستایش و تمجید از معشوق میپردازد و او را منبع تمام زیباییها و محبتها میداند. او معشوق را به مثابه میوهای در بستان هستی معرفی کرده و وجود او را داروی دردهای انسانی میشمارد. معشوق نماد رحمت و کرم است و مطرح میشود که هر آنچه انسان به دنبالش میگردد، در حقیقت در خود معشوق نهفته است. شاعر با تأکید بر این که عشق و محبت او حد و مرزی ندارد، اشاره میکند که مهمانی از وصف و ستایش معشوق برای او کافی است. در کل، غزل حال و هوای عاطفی و عرفانی را منتقل میکند و وجود معشوق را مرکز تمامی خیر و خوبیها میداند.
هوش مصنوعی: تو ماهی که در شبستانها به زیبایی میدرخشی و در میان انسانها و جهان، ثمره و حاصل بستان هستی.
هوش مصنوعی: هرچند که انسانها فقط به ظاهر تو - که صورت خاکی است - توجه دارند، اما وقتی به حقیقت و معنا برسند، متوجه میشوند که تو تجلّی رحمت خداوندی هستی.
هوش مصنوعی: باد، مهد سلیمان را به حرکت درآورد و به تأثیر مهر و محبت او، مهد سلیمان را بر هم زد. تو همانند مهر سلیمانی، با گرما و محبت خود همه چیز را تحت تأثیر قرار میدهی.
هوش مصنوعی: به دنبال درمان درد خود نباش از غیر، چون درد دل تو تنها با خودت و با وجود تو علاج میشود.
هوش مصنوعی: در سرزمین کرمآباد، بخشندگی و عطا بر سر سفره وجود جاری است و اولین نعمت آن سفره، توای مهمان که به مهمانی آمدهای.
هوش مصنوعی: کسی که از او سخن و کلامی به وجود آمده است، نه اینکه خود کلامی زندگیبخش و پرمقدار از او باشد، به خاطر اینکه خود تو سخندان و اهل سخن هستی.
هوش مصنوعی: شب گذشته در جستجوی محبوب خویش بودم و اوحدی گفت: آنچه را که طلب میکنی، از خود دور نکن، زیرا خود تو هستی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خاک سیه روز را شمع شبستان تویی
نه صدف چرخ را گوهر رخشان تویی
جن و ملک وحش و طیر همه چه درین عرصه اند
جمله تماشایی اند صاحب میدان تویی
هر چه بز زیر فلک هست طفیلی توست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.