من که باشم؟ در زیان افتادهای
از هوی اندر هوان افتادهای
بیخودی، رخ در بیابان کردهای
گمرهی، از کاروان افتادهای
ناکسی، از بخت دوری جستهای
مفلسی، از خان و مان افتادهای
گاه گویایی فضیحت گشتهای
وقت خاموشی زیان افتادهای
از بهشت اندر جهنم رفتهای
بر زمین از آسمان افتادهای
بر سر کوی سبکباران عشق
از گرانی رایگان افتادهای
گوهر خود را ز خس نشناخته
وز خسی در خاکدان افتادهای
دل ز غفلت بسته در جایی چنین
وانگه از جایی چنان افتادهای
روز سربازی عنان پیچیدهای
وقت مردی ناتوان افتادهای
همنشینان بر کنار بحر و من
از کنار اندر میان افتادهای
اوحدیوار از برای این و آن
در زبان این و آن افتادهای



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به وضعیتی نابسامان و سردرگمی اشاره میکند که گوینده به آن دچار شده است. او خود را در میان دشواریها و ناکامیها میبیند، به طوری که از حقیقت خود فاصله گرفته و احساس گمشدگی میکند. گوینده از افتادن در جهل و گیجی سخن میگوید و به این نکته اشاره میکند که بخت و اقبالش علیه او بوده و در میان مردم ناتوان و بیصداست. او به نوعی از عدم شناخت ارزش خود و بیتوجهی به موقعیتش در زندگی lament میکند و نشان میدهد که چگونه در جستجوی عشق و حقیقت، از اصل خود دور افتاده است.
هوش مصنوعی: من کیستم که چنین از خود بیخود شدهای؟ تو در آثار خودخواهی به هلاکت رفتهای و به ورطهٔ نابودی نزدیک شدهای.
هوش مصنوعی: تو به حالت بیخودی و سرخوشی، در دشت گم شدهای و به واسطهٔ این حال، از مسیر اصلی خود دور شدهای و از کاروان دیگران جدا گشتهای.
هوش مصنوعی: ای ناکس، تو به خاطر بدشانسی از زندگی و خوشبختی دور افتادهای و به خاطر بیپولی و تنگدستی، از منزل و جایگاه خود بیبهره شدهای.
هوش مصنوعی: در برخی مواقع که صحبت میکنی، از خودت عیب و ننگ را بروز میدهی، اما زمانی که سکوت میکنی، به خودت آسیب میزنی.
هوش مصنوعی: تو از بهشت به جهنم رسیدهای و از جایگاه بالای آسمانی به زمین که پایینتر است، سقوط کردهای.
هوش مصنوعی: در مسیر خیابان عاشقان، به خاطر بار سنگینی که بر دوش داری و به آسانی نمیتوانی ادامه دهی، به رایگان دچار مشکل شدهای و از آنجا به زمین افتادهای.
هوش مصنوعی: تو ارزش واقعی خود را که مانند جواهر است درک نکردهای و به طوری بیاهمیت و در میان افراد بیارزش در این دنیای مادی افتادهای.
هوش مصنوعی: دل تو به خاطر غفلت، در جایی محصور و بسته شده و ناگهان از جایی دیگر به وضعیتی نامناسب و فرومایه افتادهای.
هوش مصنوعی: در زمان جوانی و قدرت، به نوعی به خود مغرور شدهای و در هنگام پیری و ناتوانی، به وضعیتی افتادهای که نمیتوانی از پس آن برآیی.
هوش مصنوعی: حاضران بر کنارهٔ دریا نشستهاند، اما من در وسط دریا به تنهایی گرفتار شدهام.
هوش مصنوعی: تو به شیوهٔ اوحدی، به خاطر دیگری و به زبان دیگران، جایی در بین آنها قرار گرفتهای.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.