اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
»
شمارهٔ ۲۳
خواهی که ببینی دلِ کارآگه را
و از خود به خدا عیان ببینی ره را
بر تختِ درون نشان به شمشیرِ زبان
شاهنشهِ لا اله الّا الله را


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی، به جستجوی حقیقت و شناخت خدا میپردازد. او بیان میکند که برای رسیدن به این درک عمیق، باید دل خود را فعال کنیم و درونیات خود را با کلام خدای واحد مرتبط سازیم. در نهایت، به اهمیت بیان و زبان در این مسیر اشاره میکند و بر “لا اله الا الله” به عنوان حقیقتی والا تأکید میورزد.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی دل آگاه و روشن را ببینی و راه را از خود به خدا به وضوح درک کنی، لازم است که به حقیقت و معرفت دست یابی.
هوش مصنوعی: بر روی تخت درون، نشان و علامتی بر شمشیر زبان شخصی که به بزرگی و سلطنت لا اله الّا الله (که نشان از یکتاپرستی است) اعتقاد دارد، قرار دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خواهی که به منزل برسانی ره را
در مملکت ابد ببینی شه را
بر خالص و مخلص تو طلب لازم دان
لالایی لا اله الّا الله را
از ذکر بسی نور فزاید مه را
در راه حقیقت آورد گمره را
هر صبح و نماز شام ورد خود ساز
این گفتن لا اله الا الله را
کردیم به ناکام بسیج ره را
بگذاشته بیهوده دل ابله را
گفتم مگر از وصل شبی عید کنم
چون ابر حجاب شد ندیدم مه را
بگشای «نظیری » نظر کوته را
تو راه شناسی نشناسی چه را
ای دور که در شب به کمان می تازی
موسی به عصا روز رود این ره را
باید به مدارا طلبید آن مه را
سرعت نبود هنر دل آگه را
زنهار چو انگشت به هنگام شمار
افتان خیزان به سر رسان این ره را
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.