در این مقام فرح‌بخش و جای روحفزای
بخواه باده و بر دل در طرب بگشای
به عیش کوش و حیات دو روزه فرصت دان
چو برق میگذرد عمر، کاهلی منمای
به دستگیری ساغر خلاص شاید یافت
ز جور وهم زمین گرد آسمان پیمای
به پایمردی گلگونه میتوان رستن
ز دست حادثهٔ روزگار محنت زای
طریق زهد نه راهست گرد هرزه مگرد
حدیث توبه نه کار است زان سخن بازآی
شراب خوار، به بزم خدایگان جهان
به کام عیش و طرب راه عمر میپیمای
جهان فیض و کرم رکن دین عمیدالمللک
که باد تا به ابد در پناه لطف خدای
فروغ رایش چون آفتاب عالمگیر
اساس جاهش مانند قطب پا بر جای
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این قصیده، خواجه رکن‌الدین عمیدالملک وزیر را ستایش می‌کند و به ممدوح خود توصیه می‌کند که از زندگی لذت ببرد و به خوشی و شراب‌خواری بپردازد، چرا که عمر کوتاه و گذرای است. او همچنین به قدرت و بزرگی خواجه اشاره می‌کند و نور وجود او را چون آفتاب می‌داند که همه جا را روشن می‌سازد. شاعر به اهمیت زندگی شاد و پر نشاط و دوری از کاهلی و ناامیدی تأکید می‌کند و در پایان، برای خواجه دعا می‌کند که همواره تحت حمایت خداوند باشد.
هوش مصنوعی: در این مکان شاد و دل‌نواز، طلب کن باده و دل را به شادی و خوشی وا‌دار.
هوش مصنوعی: به خوشی و لذت زندگی بپرداز و دو روزه بودن عمر را در نظر داشته باش، زیرا مانند برق میگذرد؛ پس از تنبلی و بی‌عملی دوری کن.
هوش مصنوعی: در تلاش برای رهایی از سختی‌ها و مشکلات زندگی، میتوان با نوشیدن شراب (که نماد شادی و غفلت از نگرانی‌هاست) به آرامش دست یافت و از ظلم و فشارهای دنیوی آزاد شد.
هوش مصنوعی: با تلاش و اراده‌ای همچون گل، میتوان از گرفتاری‌ها و مشکلات روزگار که دردآور هستند، رهایی یافت.
هوش مصنوعی: راه زهد و پارسایی واقعی نیست، پس به دور این بی‌موضوعی‌ها نچرخ. درباره توبه و بازگشت به سوی خداوند، به این حرف‌ها توجهی نکن.
هوش مصنوعی: نوشیدن شراب در میهمانی بزرگان و مرفهین، به معنای لذت‌بردن از زندگی و خوشی را نشان می‌دهد که باعث می‌شود عمر را به شادی و خوش‌گذرانی سپری کند.
هوش مصنوعی: جهان سرشار از برکت و احسان خواجه رکن‌الدین عمیدالملک است و امیدوارم که تا همیشه در سایه رحمت خداوند باقی بماند.
هوش مصنوعی: فروغ و روشنی مقام و مقام او (رکن‌الدین عمیدالملک) مانند نور آفتاب است که همه جا را روشن می‌کند و جایگاهش مانند قطب شمال ثابت و استوار است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سپید برف برآمد به کوهسار سیاه
و چون درونه شد آن سرو بوستان آرای
و آن کجا بگوارید ناگوار شده‌ست
و آن کجا نگزایست گشت زود گزای
چو آفرید بتا روی تو ز دوده خدای
مجوی فتنه و روی ز دوده را مزدای
بعارض تو آن گرد مشک سوده بسست
بچشم سرمه مکن ، خلق را بلا منمای
بلای تافته جعدت بسست بر دل خلق
[...]
همی سراید چنگ آن نگار چنگسرای
نبید باید و خالی ز گفتگوی سرای
غذای روح سماعست و آن شخص نبید
خوشا نبید کهن با سماع طبع گشای
نبید تلخ و سماع حزین و روی نکو
[...]
دلم بدیگر جای و تنم بدیگر جای
تنم بغربت و دل با تو مانده اندر وای
بلای تن ز دلم هست کاشکی همه سال
تنم بنزد تو بودی و دل بدیگر جای
دعا کنم بخدای جهان همه شب و روز
[...]
به هفت کشور تا شکر پنج و ده گویم
نبود خواهم ساکن دو روز در یک جای
دو پای دارم چار دگر بباید از آنک
به هفت کشور نتوان رسید بی‌شش پای
چنان زندگانی کن ای نیک رای
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.