گنجور

غزل شمارهٔ ۵۳۲

 
مولوی
مولوی » دیوان شمس » غزلیات
 

مر عاشقان را پند کس هرگز نباشد سودمند

نی آن چنان سیلیست این کش کس تواند کرد بند

ذوق سر سرمست را هرگز نداند عاقلی

حال دل بی‌هوش را هرگز نداند هوشمند

بیزار گردند از شهی شاهان اگر بویی برند

زان باده‌ها که عاشقان در مجلس دل می‌خورند

خسرو وداع ملک خود از بهر شیرین می‌کند

فرهاد هم از بهر او بر کوه می‌کوبد کلند

مجنون ز حلقه عاقلان از عشق لیلی می‌رمد

بر سبلت هر سرکشی کردست وامق ریش خند

افسرده آن عمری که آن بگذشت بی آن جان خوش

ای گنده آن مغزی که آن غافل بود زین لورکند

این آسمان گر نیستی سرگشته و عاشق چو ما

زین گردش او سیر آمدی گفتی بسستم چند چند

عالم چو سرنایی و او در هر شکافش می‌دمد

هر ناله‌ای دارد یقین زان دو لب چون قند قند

می‌بین که چون در می‌دمد در هر گلی در هر دلی

حاجت دهد عشقی دهد کافغان برآرد از گزند

دل را ز حق گر برکنی بر کی نهی آخر بگو

بی جان کسی که دل از او یک لحظه برتانست کند

من بس کنم تو چست شو شب بر سر این بام رو

خوش غلغلی در شهر زن ای جان به آواز بلند

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن (رجز مثمن سالم) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

شهرام ناظری » غم زیبا » تصنیف سرمست

برای معرفی آهنگهای دیگری که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

صفا از مولانا صفا نوشته:

درود به همه ی مولانا دوستان و ادب گستران گرامی
این غزل زیبای مولانای ایرانی فراجهانی را با این

مشخصات بهتر بشنوید :

خواننده : استاد فرزانه شهرام ناظری

نوار : غم زیبا

[تعجب][چشمک]

این غزل را بارها بخوانید و از شراب ناب مولانایی بارها بچشید که شادی اش دو جهانی

است ماندگار و سرتاسر خوشی ، درست است اهل اندیشه و دیگر سو همیشه در

رنج هستند ( رنج نادانی و گمراهی انسان رنج در خواب بودنش رنج ریا کاری و خود

بینی مردم و …) با اینهمه از باده ی عشق دیگر سو شاد و سر خوشند :

ذوق سر سرمست را هرگز نداند عاقلی

حال دل بی‌هوش را هرگز نداند هوشمند

بیزار گردند از شهی شاهان اگر بویی برند

زان باده‌ها که عاشقان در مجلس دل می‌خورند

بی هیچ گمانی باده و شراب از دید مولانا همان باده ی معنوی و خدایی است

کاش اندکی از آن هم نصیب و بهره ی ما می شد .

دیدگاه شما چیست ؟

[قلب][گل][تشویش]

باربد نوشته:

به خصوص استاد ناظری این بیت را مثل این که در عالم دیگری خوانده است:
ذوق سر سرمست را هرگز نداند عاقلی

حال دل بی‌هوش را هرگز نداند هوشمند

حتماً اثر «غم زیبا» را بشنوید حتماً

طربستان نوشته:

تصنیف زیبای این شعر با صدای شهرام ناظری در سایت طربستان:
http://tarabestan.com/?p=3909

کانال رسمی گنجور در تلگرام