ای مردهای که در تو ز جان هیچ بوی نیست
رو رو که عشقِ زندهدلان مردهشوی نیست
ماننده خزانی هر روز سردتر
در تو ز سوز عشق یکی تای موی نیست
هرگز خزان بهار شود؟ این مجو محال
حاشا بهار همچو خزان زشتخوی نیست
روباه لنگ رفت که بر شیر عاشقم
گفتم که این به دمدمه و های هوی نیست
گیرم که سوز و آتش عشاق نیستت
شرمت کجا شدست تو را هیچ روی نیست
عاشق چو اژدها و تو یک کرم نیستی
عاشق چو گنجها و تو را یک تسوی نیست
از من دو سه سخن شنو اندر بیان عشق
گرچه مرا ز عشق سر گفت و گوی نیست
اول بدان که عشق نه اول نه آخرست
هر سو نظر مکن که از آنسوی سوی نیست
گر طالب خری تو در این آخرجهان
خر میطلب مسیح از این سوی جوی نیست
یکتا شدست عیسی از آن خر به نور دل
دل چون شکمبه پرحدث و توی توی نیست
با خر میا به میدان زیرا که خرسوار
از فارسانِ حمله و چوگان و گوی نیست
هندوی ساقی دل خویشم که بزم ساخت
تا ترک غم نتازد کامروز طوی نیست
در شهر مست آیم تا جمله اهل شهر
دانند کاین زهی ز گدایان کوی نیست
آن عشق میفروش قیامت همیکند
زان بادهای که درخور خم و سبوی نیست
زان می زبان بیابد آن کس که الکنست
زان می گلو گشاید آن کش گلوی نیست
بس کن چه آرزوست تو را این سخنوری ؟
باری مرا ز مستی آن آرزوی نیست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزل با سرزنش آدم دلمرده و مدعی بیسوز آغاز میشود که مانند پاییز سرد است و مانند روباه لنگ ادعای عشق شیر دارد. سپس شاعر عشق را بیآغاز و بیپایان و بیرون از جهتها میشمارد و با تمثیل عیسی و خر، دل پاک را از تن و نفس جدا میکند. در پایان از مستی بادهٔ عشق میگوید که در خم نمیگنجد و لال را گویا میکند، و خود را از سخن گفتن بازمیدارد.
هوش مصنوعی: ای کسی که مانند مردهای و هیچ نشانی از جان و زندگی در تو نیست، برو؛ عشق زندهدلان مردهشوی نیست که به کار مردگانی چون تو بیاید.
هوش مصنوعی: تو مانند پاییزی که هر روز سردتر میشود؛ به اندازهٔ یک تار مو هم از سوز و گرمای عشق در تو نیست.
هوش مصنوعی: آیا ممکن است پاییز بهار شود؟ این امر محال را مخواه؛ هرگز بهار مانند پاییز بدخو و افسرده نیست.
هوش مصنوعی: روباه لنگ ادعا کرد که عاشق شیر است؛ گفتم عشق با فریب و هیاهو و ادعای زبانی به دست نمیآید.
هوش مصنوعی: گیرم که سوز و آتش عاشقان را نداری، دستکم شرم تو کجا رفته است؟ تو هیچ آبرو و حیایی نداری.
هوش مصنوعی: عاشق مانند اژدها نیرومند است و تو به اندازهٔ یک کرم هم نیستی؛ عاشق مانند گنجهاست و تو حتی یک پشیز هم نداری.
هوش مصنوعی: دو سه سخن از من دربارهٔ عشق بشنو، هرچند عشق مرا به گفتوگو و سخن گفتن راغب نمیکند.
هوش مصنوعی: نخست بدان که عشق نه آغازی دارد و نه پایانی؛ به هر سو نگاه مکن، زیرا آن سوی عالم عشق جهت و سویی ندارد.
هوش مصنوعی: اگر در این جهان پست و آخرمانند در پی خر هستی، خر را بجوی؛ اما مسیح از این سوی جوی، یعنی از این عالم مادی، نیست.
هوش مصنوعی: عیسی به نور دل از خر (جسم و نفس) جدا و یگانه شد؛ دل مانند شکمبه پر از پلیدی و لایهلایه نیست.
هوش مصنوعی: با خر به میدان نیا، زیرا خرسوار از سواران دلیر اهل حمله و چوگانبازی نیست؛ با نفس و تن نمیتوان در میدان عشق تاخت.
هوش مصنوعی: من بندهٔ ساقی دل خویشم که بزمی آراست تا لشکر غم بر ما نتازد، زیرا امروز روز جشن و سور است.
هوش مصنوعی: مست به شهر میآیم تا همهٔ مردم شهر بدانند که این مرد از گدایان کوی نیست، بلکه از بادهای والا سرمست است.
هوش مصنوعی: آن عشقِ بادهفروش قیامتی برپا کرده است با شرابی که در خم و سبو نمیگنجد.
هوش مصنوعی: از آن شراب، کسی که لال و الکن است زبان گویا مییابد و کسی که گلو ندارد گلویش گشوده میشود.
هوش مصنوعی: بس کن؛ چرا اینهمه به سخنوری علاقه داری؟ من از شدت مستی دیگر آرزوی سخن گفتن ندارم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.