ابشروا یا قوم هذا فتح باب
قد نجوتم من شتاب الاغتراب
افرحوا قد جاء میقات الرضا
من حبیب عندهام الکتاب
قال لا تأسوا علی ما فاتکم
اذ بدی بدر خروق اللحجاب
ذا مناخ اوقفوا بعراننا
ذا نعیم لیس یحصیه الحساب
ان فی عتب الهوی الف الوفا
ان فی صمت الولا لطف الخطاب
قد سکتنا فافهموا سر السکوت
یا کرام الله اعلم بالصواب



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به مژدهای خوشایند میپردازد و از مردم میخواهد که از شادی و پیروزی خود غافل نشوند. او به آنها نوید میدهد که از غم دوران دوری و اغتراب رهایی یافتهاند و وقت خرسندی و جشن فرا رسیده است. مولانا بر اهمیت وفا در عشق و لطافت و زیبایی گفت و گو میکند و به سکوت اشاره میکند که حامل رازهایی است که تنها خداوند از آن آگاه است. شاعر در نهایت از شنوندگان میخواهد که به این سُرها توجه کرده و عمیقتر ببینند.
هوش مصنوعی: ای مردم، خوشحال باشید! اینجا در را برای شما گشودهاند و شما از فشار و تنگنای دوری و غفلت نجات یافتهاید.
هوش مصنوعی: بشادی کنید که زمان رضایت خدا فرارسیده است و از دوستی که بر او کتاب (قضا و قدر) نازل شده، خبر خوشی آمده است.
هوش مصنوعی: نگران نباشید از چیزهایی که از دست دادهاید، زیرا ماه درخشان (بدر) همواره از پس پردهها نمایان میشود.
هوش مصنوعی: اینجا مکانی است که شتران ما را نگه داشتند. اینجا حالتی از آرامش و نعمت وجود دارد که شمارش آن ممکن نیست.
هوش مصنوعی: در عشق، هزاران وفا وجود دارد و در سکوت آغازین، لطفی در کلام نهفته است.
هوش مصنوعی: ما خاموش شدهایم، پس منظور ما را بفهمید ای بزرگواران، خداوند بهترین آگاهی را دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
درود و مهر خدمت شما خوبان بویژه
مهربانو عندلیب گرامی
واره رِضا با فتحه ر خوانده شد
و نیز واژه بَدا
بصورت بدی خوانده شد
و مصرا ع اخر که حق مطلب در ان نهفته ست
باید یا کِرام ،یعنی ای بزرگواران را خزاب قرار داد
ای بزرگواران ،ای کرام ،الله اعلم بالصواب
ای بزرگواران خداوند به حقیقت و راه درست از همه آگاهتر ست
شاد و تندرست باشید
این جهان خواب است، خواب، ای پور باب
شاد چون باشی بدین آشفته خواب؟
روشنییْ چشم مرا خوش خوش ببرد
روشنیش، ای روشنائییْ چشم باب
تاب و نور از روی من میبرد ماه
[...]
آفتاب از روی تو بر دست تاب
خود ازین رویست فخر آفتاب
در سحاب از جود تو آمد اثر
زان بود خیرات عالم در سحاب
زور و تاب خسروان سهم تو بود
[...]
من عجب دارم همی از شاعران
تا چرا گویند راد است آفتاب
گرد صحرا سال و مه گردد همی
تا کجا در یابد او یک قطره آب
برخورد آن آب و آنگه میدهد
[...]
کافران را داده مهلت در عقاب
نا فرستاده به عهد او عذاب
هیچ میدانی چه میگوید رباب؟
ز اشک چشم و از جگرهای کباب
پوستیام دور مانده من ز گوشت
چون ننالم در فراق و در عذاب
چوب هم گوید بُدم من شاخ سبز
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.