گنجور

بخش ۵۳ - جواب گفتن خرگوش ایشان را

 
مولوی
مولوی » مثنوی معنوی » دفتر اول
 

گفت ای یاران مرا مهلت دهید

تا بمکرم از بلا بیرون جهید

تا امان یابد بمکرم جانتان

ماند این میراث فرزندانتان

هر پیمبر امتان را در جهان

همچنین تا مخلصی می‌خواندشان

کز فلک راه برون شو دیده بود

در نظر چون مردمک پیچیده بود

مردمش چون مردمک دیدند خرد

در بزرگی مردمک کس ره نبرد

 

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

تاوتک نوشته:

مخلصی و برون شو به زیبایی در کنار هم بکار رفته اند

تاوتک نوشته:

ارزش و اعتبار هر چیز به کیفیت و خاصیت آن است و نه به جرم یا سبکی و سنگینی آن چنانچه مردمک به این کوچکی میتواند بزرگ ترین ها را در خود جای دهد

امین کیخا نوشته:

گمان کنم گفته ای از ابن عربی در باب مردمک از ابن عربی هم هست که واگفتنش را به دانایان می گزارم .

امین کیخا نوشته:

و این برتری گوهر بر عرض ( بربسته یا فتاد ) است .

کانال رسمی گنجور در تلگرام