ز خورشید روی ملک ارسلان
شد این قصر روشنتر از آسمان
جهاندار شاهی که مانند او
ندیدست یک چشم شاه زمان
نبیند سر همتش را فلک
نیابد یقین دلش را گمان
تو آن قصر داری بهاری ز ملک
که آن را نباشد به گیتی خزان
تو آن بوستانی که در صحن تو
ز مه بیکران هست سرو روان
که دیدست هرگز چنین شهریار
که دیدست هرگز چنین بوستان
همی روزگار از تو دارد مثل
همی از تو گوید فلک داستان
بلی پیشگاه امانی ز عدل
به تو خرم و شاد عدل و امان
تویی معدن ملک تا حشر پای
تویی منبع جود جاویدمان
همیشه به تو خرم و شاد باد
شهنشاه عادل ملک ارسلان
زمین شهریاری جهان داوری
که ملکش جوانست و بختش جوان
ز صاحبقران ها قرانها چنو
جهان را نبودست صاحبقران
نه چون حشمتش حشمت اردشیر
نه چو همتش همت اردوان
جهان و فلک مدح و فرمانش را
گشاده دهانست و بسته میان
نه چون دولت او جهان فراخ
نه چون رتبت او سپهر کیان
ز سهمش بلرزد همی بحر و بر
ز جودش بنالد همی کوه و کان
ز جودست بر گنج او کاربند
ز عدلست بر ملک او پاسبان
همی تا بود شادمانه ولی
دلش باد از مملکت شادمان
فلک پیش شاهیش بسته کمر
زمانه به شادیش کرده ضمان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قصیده در ستایش سلطان ارسلان بن مسعود غزنوی و کاخ اوست. شاعر نخست میگوید چهرهٔ شاه کاخ را روشن کرده است، سپس کاخ را خطاب میکند و آن را بهاری بیخزان و باغی پر از خوبرویان مینامد. در ادامه شاه را برتر از اردشیر و اردوان و یگانه صاحبقرانِ روزگار میشمارد و هیبت، بخشش و دادگری او را میستاید. قصیده با دعا برای شادی و پایداری دولت شاه پایان مییابد.
هوش مصنوعی: چهرهٔ خورشیدمانند ملک ارسلان این کاخ را از آسمان هم روشنتر کرده است.
هوش مصنوعی: او پادشاهی جهاندار است که هیچ چشمی در این روزگار شاهی مانند او ندیده است.
هوش مصنوعی: آسمان به بلندای همت او نمیرسد و آن را نمیبیند. شک و گمان نیز راهی به یقینِ استوار دل او ندارد.
هوش مصنوعی: شاعر کاخ را خطاب میکند: ای کاخ، تو از دولت و پادشاهی شاه بهاری داری که در جهان هرگز خزانی به دنبال ندارد.
هوش مصنوعی: تو مانند باغی هستی که در صحن آن خوبرویان ماهچهرهٔ بیشماری چون سروِ روان میخرامند.
هوش مصنوعی: چه کسی تا کنون چنین پادشاهی و چنین باغ و کاخی دیده است؟
هوش مصنوعی: روزگار تو را مَثَل میزند و آسمان داستان تو را بازگو میکند.
هوش مصنوعی: آری، تو به برکت عدل شاه پیشگاه و جایگاه امنیت هستی، و عدل و امنیت به وجود تو خرم و شادند.
هوش مصنوعی: تو تا روز رستاخیز کانِ پایدار پادشاهی و سرچشمهٔ همیشگی بخشش هستی.
هوش مصنوعی: دعا میکند که شاهنشاه دادگر، ملک ارسلان، همیشه در این کاخ خرم و شاد باشد.
هوش مصنوعی: او فرمانروای زمین و داور جهان است و هم پادشاهیاش تازه و نیرومند است و هم بختش جوان.
هوش مصنوعی: در قرنهای بسیار، از میان همهٔ پادشاهان بزرگ و بلنداقبال، جهان صاحبقرانی مانند او ندیده است.
هوش مصنوعی: شکوه اردشیر به پای شکوه او نمیرسد و همت اردوان هم به بلندی همت او نیست.
هوش مصنوعی: جهان و آسمان برای ستایش او دهان گشودهاند و برای فرمانبرداری از او کمر بستهاند.
هوش مصنوعی: جهانِ فراخ به گستردگی دولت او نیست و آسمانِ شاهانه به بلندی مقام او نمیرسد.
هوش مصنوعی: از هیبت او دریا و خشکی میلرزند، و از بخشش بیحدش کوه و معدن مینالند، چون گوهرهایشان تهی میشود.
هوش مصنوعی: بخشش کارگزار گنج اوست که آن را میان مردم پخش میکند، و دادگری نگهبان کشور اوست.
هوش مصنوعی: تا زمانی که دوستان شادماناند، دل او از پادشاهیاش شاد باشد.
هوش مصنوعی: آسمان در برابر پادشاهی او کمر خدمت بسته و روزگار شادی او را ضمانت کرده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
جگر تشنگانند بیتوشگان
که بیچارگانند و بیزاوران
چو بشنید پرویز پوزشکنان
برانگیخت از هر سویی مهتران
ولیکن مرا هست عذر زنان
یکی هفته ام داد باید زمان
خداوند ما شاه کشورسِتان
که نامی بدوگشت زاولستان
سر شهریاران ایران زمین
که ایران بدو گشت تازه جوان
یکی خانه کردهست فرخاردیس
[...]
به دست آرد از آب حیوان نشان
بخور زو و پس شاد زی جاودان
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.