|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این متن شعری است که از زیباییهای عشق و دلباختگی سخن میگوید. در آن، به بویی از نسیم و عطر عشق اشاره شده که جان را سرگشته میکند. شاعر پس از ستایش خداوند، به احترام و عشق به پادشاهی اشاره میکند و در پایان، از یارانش یاد میکند که به عنوان دوستان خاص او شناخته میشوند.
هوش مصنوعی: بویی که از نسیم به مشام میرسد، شبیه عطری است که دل را مانند موی یار به وجد میآورد و احساساتی عمیق را در انسان برمیانگیزد.
هوش مصنوعی: سلامی که با طراوت آن، بویی مانند بهشت به مشام میرسد، انسان را مثل جانش که برای محبوب خود سرگشته و بیتاب است، مجذوب میکند.
هوش مصنوعی: بعد از اینکه نتوانستند از عهده سپاسگذاری خداوند برآیند، برای جان شاهنشاه لولاک دعا کردند.
هوش مصنوعی: سپس باد بر دوستانش میوزد، به ویژه آنانی که میگویند او دومی است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.