|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر اشتیاق و حسرت شاعر نسبت به میکده و بزم محبوبش است. او از اینکه نتوانسته در آنجا حضور داشته باشد و از نوشیدن شراب لذت ببرد، دچار درد و افسوس است. شاعر به این نکته اشاره میکند که حتی حضور نصفه و نیمهاش هم در آن بزم برایش آرزوست. در واقع، این ابیات احساس تنهایی و longing برای عشق و شادی را به تصویر میکشند.
هوش مصنوعی: اگر در میخانه باشم و نتوانم به می دسترسی پیدا کنم، چه کسی میتواند از خاک آستان تو بهرهمند شود؟
هوش مصنوعی: در میخانهی تو نی ساز میزند و من در حسرت هستم که ای کاش من هم میتوانستم به اندازهی نصف آن، از این خوشی بهرهمند شوم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آن لعبت نی زن من اگر با ویمی
زینگونه جگر خسته ولیکن کیمی
لب بر لب نی نهاد و من می مردم
در حسرت آنک کاشکی من نیمی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.