هیچ داری خبر ای یار که آن یار برفت
یا شنیدی ز کسی کان بت عیار برفت
غم کارم بخور امروز که شد کار از دست
دلم این لحظه نگهدار که دلدار برفت
که کند چاره ام این لحظه که بیچاره شدم
که دهد یاریم امروز که آن یار برفت
جهد کردم که ز دل بوکه برآید کاری
چکنم کاین دل محنت زده از کار برفت
این زمان بلبل دلسوخته گودم درکش
زانک آن طوطی خوش نغمه ز گلزار برفت
درد بیمار عجب گر بدوائی برسد
خاصه اکنون که طبیب از سر بیماری برفت
همچو آن فتنه که دیوانه ام از رفتارش
آدمی زاده ندیدم که پری وار برفت
بت ساغرکش من تا بشد از مجلس انس
آبروی قدح و رونق خمّار برفت
آن چه می بود که تا ساقی از آن می پیمود
کس ندیدیم که از میکده هشیار برفت
بوی انفاس تو خواجو همه عالم بگرفت
این چه عطرست که آب رخ عطّار برفت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل سوگ جدایی است. شاعر خبر رفتن معشوق را به دوستی میدهد و از او یاری و دلداری میخواهد. با تصویرهای طوطیای که از گلزار رفته، طبیبی که بیمار را رها کرده و ساقیای که بزم را ترک کرده، بیچارگی و بیرونقی جهان را پس از رفتن یار نشان میدهد. در بیت پایانی به خود رو میکند و عطر سخنش را برتر از عطر عطاران میداند.
هوش مصنوعی: ای دوست، آیا خبر داری که آن یار رفت؟ یا از کسی شنیدی که آن معشوقِ زیبا و زیرک و دلربا رفت؟
هوش مصنوعی: امروز غم حال مرا بخور، چون کار از دستم بیرون رفته است. اکنون دلم را نگه دار و دلداریام بده، چون دلدارم رفت.
هوش مصنوعی: اکنون که بیچاره شدهام، چه کسی درمانی برایم پیدا میکند؟ امروز که آن یار رفته است، چه کسی یاریام میدهد؟
هوش مصنوعی: کوشیدم شاید از دلم کاری برآید، اما چه کنم که این دلِ رنجدیده از کار افتاده و دیگر توانی ندارد.
هوش مصنوعی: به بلبل دلسوخته بگو اکنون خاموش باشد و نغمه نخواند، چون آن طوطی خوشآواز، یعنی معشوق، از گلزار رفته است.
هوش مصنوعی: عجیب است اگر درد بیمار درمان شود، بهویژه اکنون که پزشک از بالین بیمار رفته است. معشوق همان طبیب است و شاعر همان بیمار.
هوش مصنوعی: مانند آن فتنهانگیز که از شیوهٔ راه رفتنش دیوانه شدهام، هیچ آدمیزادهای ندیدم که چون پری برود و ناپدید شود.
هوش مصنوعی: از وقتی معشوقِ بادهنوش من از بزم دوستان رفت، آبروی جام و رونقِ کارِ بادهفروش هم از میان رفت.
هوش مصنوعی: آن چه شرابی بود که تا ساقی از آن میریخت، هیچکس را ندیدیم که هشیار از میکده بیرون برود؟
هوش مصنوعی: ای خواجو، بوی خوش نفسهایت، یعنی شعرت، همهٔ جهان را پر کرده است. این چه عطری است که آبروی عطار را برده است؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.