|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
هر زمان آهنگ بیزاریش بین
عهد و پیمان وفاداریش بین
گر ندیدی نیمشب در نیمروز
گرد ماه آن خطّ زنگاریش بین
زلف مشکین چون براندازد ز رخ
روز روشن در شب تاریش بین
حلقه های جعدش از هم باز کن
نافه های مشک تاتاریش بین
آن لب شیرین شورانگیز او
در سخنگوئی شکر باریش بین
چشم مخمورش که خونم می خورد
گرچه بیمارست خونخواریش بین
این که خود را طرّه اش آشفته ساخت
از سیه کاریست طرّاریش بین
بار غم گوئی دلم را بس نبود
درد تنهائی بسر باریش بین
چاره ی خواجو اگر زور و زرست
چون ندارد زور و زر زاریش بین
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف زیبایی‌های محبوبش پرداخته و با اشاراتی به حالات و ویژگی‌های او، از بیزاری و وفاداری در عشق سخن می‌گوید. او از زلف مشکی و لب‌های شیرین محبوبش یاد می‌کند و به تاثیر چشم‌های زیبا و مخرش اشاره می‌کند که درد و غم ناشی از عشق را افزایش می‌دهد. در نهایت، خواجو به ناچاری خود اشاره می‌کند و به نبود از قدرت و ثروت در دنیایی که در آن زندگی می‌کند، اشاره می‌کند. این غزل حالت احساساتی عمیق و تنهایی را در بستر عشق به تصویر می‌کشد.
هوش مصنوعی: هر بار که به نشانه‌ی خشم و بی‌تفاوتی او نگاه می‌کنی، وفاداری و پایبندی‌اش نسبت به وعده‌ها و پیمان‌ها را نیز می‌بینی.
هوش مصنوعی: اگر در نیمه‌شب نتوانستی زیبایی خط زنگاری او را ببینی، حالا در روشنایی روز گرد ماه او را ملاحظه کن.
هوش مصنوعی: وقتی که موهای مشکی او را از روی چهره‌اش کنار می‌زند، در تاریکی شب، زیبایی‌اش به روشنی روز می‌درخشد.
هوش مصنوعی: پیشانی او را از هم باز کن و زیبایی‌های موی مجعدش را تماشا کن که مانند عطر مشک تاتاری است.
هوش مصنوعی: آن لب‌های شیرین و جذاب او در کلام، همانند شکر شیرین و دلنشین است.
هوش مصنوعی: چشم مست او باعث می‌شود که من رنج می‌کشم؛ هرچند او خود بیمار است، اما در عوض به راحتی از من خون می‌مکد.
هوش مصنوعی: کسی که به خاطر کارهای بد خود، موهایش را نامرتب کرده، باید به شناسایی هنر ظریفش توجه کند.
هوش مصنوعی: غم و اندوهی که بر دلم سنگینی می‌کند، کافی است. دیگر نمی‌خواهم تنهایی را تحمل کنم. باری که بر دوش دارم را ببین.
هوش مصنوعی: اگر خواجو او با قدرت و ثروت هم به دنبال چاره‌ای باشد، وقتی که نه قدرت دارد و نه ثروت، در این صورت زندگی‌اش را با افسوس دیدن خواهد گذراند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.