|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
طوطی چو سخن گوئی پیش شکرت میرد
طوبی چو روان گردی بر رهگذرت میرد
جوزا چو قدح نوشی پیش تو کمر بندد
و آندم که قبا پوشی پیش کمرت میرد
مشک ختنی هر دم در زلف تو آویزد
شمع فلکی هر شب پیش قمرت میرد
کو زنده دلی تا جان در پای تو افشاند
کانرا که بود جانی بر خاک درت میرد
ثابت قدم آن باشد کاندر قدمت افتد
صاحب نظر آن باشد کاندر نظرت میرد
هر زنده ی صاحب دل کز جان خبری دارد
چون از تو خبر باید پیش خبرت میرد
ای خسرو بت رویان بگشا لب شیرین تا
فرهاد صفت خواجو پیش شکرت میرد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی‌های محبوبش اشاره می‌کند و تأثیری که او بر زندگی و دل‌تنگی‌های او دارد را به تصویر می‌کشد. او طوطی را نمادی از سخن گفتن و جوزا را نمادی از نوشیدنی معرفی می‌کند که همه چیز به خاطر وجود محبوبش جان می‌بازد. همچنین، شاعر به ثبات و شکیبایی عاشقانه اشاره می‌کند، و می‌گوید که تنها کسانی که در حضور محبوب احساس جان دارند، می‌توانند از زیبایی‌های او لذت ببرند. در نهایت، با دعوت به لب‌گشایی محبوب، خواجو خود را فرهادی می‌داند که به خاطر عشقش حاضر است همه چیز را فدای او کند.
هوش مصنوعی: زمانی که طوطی سخن می‌گوید و تو شکرش را می‌کنی، گویی زندگی به طعم شیرین‌تر تبدیل می‌شود، و وقتی که روح تو در مسیر حق سیر می‌کند، همان روح به نوعی دیگر می‌میرد.
هوش مصنوعی: چرا که ستاره جوزا در آسمان مانند جامی است که به تو نزدیک می‌شود و زمانی که تو لباس خود را می‌پوشی، آن ستاره به سوی کمر تو می‌آید و حس می‌کند که تو در حال آماده شدن هستی.
هوش مصنوعی: هر لحظه بوی خوش مشک در زلف تو حضور دارد، و هر شب شمع آسمانی در حضور تو خاموش می‌شود.
هوش مصنوعی: آیا کسی در میان زنده‌دل‌ها هست که جانش را برای تو فدا کند؟ زیرا کسی که جانش را برای تو ندهد، در برابر درگاه تو مانند مرده‌ای خواهد بود.
هوش مصنوعی: پایداری و استقامت کسی واقعی است که در راه تو گام برمی‌دارد، و فردی که بصیرت و نظر دارد، کسی است که وقتی به تو نگاه می‌کند، تحت تاثیر قرار می‌گیرد و می‌میرد.
هوش مصنوعی: هر موجودی که احساس و درک عمیق داشته باشد و از زندگی خود آگاه باشد، زمانی که فهم و شعور تو را درک کند، برای آگاهی از تو و اخبار تو، جان خود را فدای این اطلاع می‌کند.
هوش مصنوعی: ای شاه دل‌ربایان، لب‌های شیرینی خود را بگشایید تا فرهادی که مانند خواجوست، به خاطر زیبایی تو جان بدهد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.