تادر دشت هست و جو باره
نیست از کوشش و کشش چاره
ای خداوند هفت سیّاره
پادشاهی فرست خونخواره
تا در دشت را چو دشت کند
جوی خون راند او ز جو باره
عدد هر دوشان بیفزاید
هر یکی را کند بصد پاره
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
تادر دشت هست و جو باره
نیست از کوشش و کشش چاره
ای خداوند هفت سیّاره
پادشاهی فرست خونخواره
تا در دشت را چو دشت کند
جوی خون راند او ز جو باره
عدد هر دوشان بیفزاید
هر یکی را کند بصد پاره
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وضعیت دشتی خشک و بیحاصل اشاره میکند که در آن، چارهاي جز کوشش و تلاش وجود ندارد. او از خداوند میخواهد که پادشاهی خونخواه را بفرستد تا آن دشت را مانند دشتهای دیگر آباد کند و جوی خون را از آنجا بگذرانید. در نهایت، شاعر به عدد و افزایش تعداد آنها اشاره میکند و خواستار تقسیم و پخش آنها به صورت پارهپاره است.
هوش مصنوعی: در دشت وسیع، جایی برای زندگی و زراعت پیدا نمیشود، بنابراین باید تلاش و کوشش کرد تا راه حلی پیدا کرد.
هوش مصنوعی: ای خدای بزرگ که حاکم بر هفت سیاره هستی، سلطنتی را به من عطا کن که دچار خشم و خوی خونخواری شدهام.
هوش مصنوعی: وقتی که جنگ و درگیری در دشت آغاز میشود، خون جاری میشود و او از آن جریان خونی که در دشت شکل میگیرد، فرار میکند.
هوش مصنوعی: عدد هر دو نفر را که جمع کنیم، به عدد هر یک از آنها صد واحد اضافه میشود.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
اندرو گفته بود بیچاره
چون شد از درد عشق دل پاره
می نگردی مگر به بیغاره
گرد صندوقهای سی پاره
ای مبارک پئی که بر گردون
نایب رای توست سیاره
کرده ای پای بخت را خلخال
داده ای دست ملک را یاره
دشمنان تو را به گرد جهان
[...]
ای چو من صدهزار بیچاره
در بیابان عشقت آواره
غم هر یک ز عشق صد گونه
دل هر یک ز غم به صد پاره
دردشان را جمال تو درمان
[...]
هفت گنبد درون آن باره
کرده بر طبع هفت سیاره
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.