جامی
»
رسالهٔ اربعین
»
(۲) مَنْ أَعْطٰى لِلهِ، وَمَنَعَ لِلهِ، وَأَحَبَّ لِلهِ، وَأَبْغَضَ لِلهِ، فَقَدْ اسْتَکْمَلَ إِیمَانَهُ. (سنن ابی داود)
هر که در حبّ و بُغض و منع و عطا
نبودش دل به غیر حق مایل
نقدِ ایمان خویش را یابد
بر مَحَکّ قبولِ حق کامل



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر درباره ایمان و شرایط آن سخن میگوید. شاعر بیان میکند که کسی که در محبت و تنفر، بخشش و جلوگیری، تنها برای خداوند عمل کند و دلش به غیر حق نرود، ایمانش کامل میشود. این نشانهای از سنجش و کیفیت ایمان اوست که در محک حق مورد قبول قرار میگیرد. شاعر تأکید دارد که چنین فردی به درک حقیقی از ایمان دست یافته است.
هوش مصنوعی: هر کسی که در عشق و دشمنی و دادن و نگرفتن، دلش به غیر از حق تعلق نداشته باشد.
هوش مصنوعی: هر کس باید ایمان خود را بر اساس معیارهای درست و معیاری از حقانیت بسنجید و امتحان کند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گر ندانی ز زاغور بلبل
بنگرش گاه نغمه و غلغل
ای دو زلفت چو ماه در آخر
وی رخانت چو مشک در اول
احول اکحلی و متفقند
خلق در حسن احول اکحل
شده بار دگر کسی هم جفت
[...]
آمد از حوت برنهاده ثقل
پیشوای ستارگان به حمل
پر لطایف نموده عرض هوا
در طرایف گرفته طول جبل
کرده بر آب و باد و خاک طباع
[...]
نه به ذاتست ساکن هر دل
بلکه لطفش همی کند منزل
جان بیمار در تراقی وتو
میگشائی ز دست او قیفال
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.