جامی
»
رسالهٔ اربعین
»
(۱۵) وَمِنْ کَلَامِهِ صَلَوَاتُ الرَّحْمٰنِ عَلَیْهِ: ألسَّمَاحُ رَبَاحٌ. (مسند الشهاب للقضاعی)
سودت اگر بایدت ز مایۀ خویش
دست بخشش گشای و بخشایش
سودت اکنون ستایش و فردا
در جوار خدای آسایش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به اهمیت بخشش و سخاوت اشاره میکند و بیان میکند که اگر کسی به دنبال سود و منفعت است، باید از مال خود بگذرد و دست به بخشش بزند. او تأکید میکند که ثواب این کار نه تنها در همین دنیا ستایش میشود، بلکه در آخرت نیز موجب آسایش در جوار خدا خواهد شد. به عبارتی، زندگی بخشندهانه به برکت و آرامش در دو دنیا میانجامد.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی از دیگران بهرهمند شوی، ابتدا باید از مال و ثروت خود دستبردار و به دیگران کمک کنی.
هوش مصنوعی: در حال حاضر، تو مورد ستایش قرار میگیری و در آینده در کنار خدا آرامش خواهی داشت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سنگ بی نمج و آب بی زایش
همچو نادان بود بآرایش
چرخ هر لحظه ای دگر گردد
زان به ما بر دگر شود رایش
زان فرا پیش بایدم که چو ماه
کاهش خلق هست ز افزایش
از تنم زان بجست بی معنی
[...]
تو به حرص و حسد میالایش
به خصال حمیده آرایش
چون بهشتش درون پر آسایش
چون سپهرش برون پر آرایش
همچو یک پیر کو بارایش
خویش زیبا کند بالایش
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.