|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
در جوانی قدر خود نشناختم
این زمان حاصل چه چون درباختم
چون گذشت از ما چو باد صبحدم
نیک و بد را این زمان بشناختم
ای بسا مرغ هوس را کز هوا
در سر دام دو زلف انداختم
سر به رعنایی میان بوستان
بر سهی سرو چمن افراختم
با بتان در عرصه شطرنج عشق
ای بسا نرد هوس کان باختم
بس به میدان ملاحت در جهان
باره امید دل را تاختم
از جوانی شاخ و برگی چون نماند
با شب دیجور پیری ساختم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تأمل در گذشته و جوانی خود می‌پردازد و درک می‌کند که در آن زمان قدر خود را نشناخته است. او به یاد می‌آورد که چگونه جوانی و زیبایی خود را در دنیای عشق و آرزوها به هدر داده و در این مسیر شکست‌های بسیاری را تجربه کرده است. با گذشت زمان و نزدیک شدن به پیری، او احساس می‌کند که فرصت‌های جوانی را از دست داده و حال تنها با حسرت و یادآوری روزهای گذشته مواجه است. در نهایت، شاعر به ناچار با واقعیت‌های زندگی و پیری کنار می‌آید.
هوش مصنوعی: در جوانی به ارزش و اهمیت خود پی نبردم و حالا که به نتایجی رسیده‌ام، متوجه شدم که چه چیزهایی را از دست داده‌ام.
هوش مصنوعی: وقتی که زمان سپری شد مانند نسیم صبحگاهی، حالا نیک و بد را در این لحظه تشخیص دادم.
هوش مصنوعی: بسیاری از مرغ‌های هوس را دیده‌ام که به خاطر محبت و زیبایی دو گیسوی کسی، گرفتار شده‌اند.
هوش مصنوعی: در باغی زیبا، خود را مانند سروی راست و سربلند میان گل‌ها و چمن‌ها نشان دادم.
هوش مصنوعی: داستانی را روایت می‌کند که در آن فردی در میدان عشق با زیبایی‌ها و دل‌باختگی‌ها بازی کرده و در این بازی به نفع هوس و تمایلات خودش شکست خورده است. این اشاره به دشواری‌ها و پیچیدگی‌های عشق دارد که ممکن است انسان را به سمت بازی با احساسات و دلایل عشق سوق دهد.
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی و فریبایی دنیا، امیدوارانه دل خود را به چالش کشیدم.
هوش مصنوعی: از دوران جوانی چیزی از من نمانده است و اکنون در تاریکی و سختی پیری زندگی می‌کنم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
عقل و جان و دین و دل درباختم
تا کمال ذره‌ای بشناختم
خوی شاهانه‌یْ ترا نشناختم
پیش تو گستاخ خر درتاختم
ز آتش می همچو نی بگداختم
نیم جانی خویشتن بر ساختم
مرکب از توفیق حق میتاختم
جز تحیر منزلی نشناختم
قدر نقد عمر را نشناختم
حسرتا!کین نقد را در باختم
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.