|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
هوای کوی جانان خوش هواییست
مگر آرام جان مبتلاییست
به بالای تو عاشق گشتم ای مه
بلای عشق جانان خوش بلاییست
نسیم صبح عنبر بو از آنست
که بویش بوی زلف آشناییست
خیالت هست دایم در دو دیده
بر آن سر مردم چشمم گواییست
بیا جانا دمی کز دست هجران
میان دیده و دل ماجراییست
همه ساکن شده بر خاک کویت
اگر باشد گدا ور پادشاییست
اگر بخرامی اندر باغ جانم
سراب چشم من دانی چه جاییست
بیفکن سایه بر سر یک زمانم
که تا گویم جهان را خوش هماییست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف احساس عمیق خود نسبت به معشوق می‌پردازد و از زیبایی‌های محلی که او در آنجا قرار دارد، سخن می‌گوید. او به عشق و اشتیاقی که به معشوق دارد، اشاره می‌کند و حسرت دوری از او را بیان می‌کند. غزل پر از تصاویر و تشبیهات دلنشین است که احساسات عاشقانه و روحانی شاعر را نسبت به معشوقش به تصویر می‌کشد. در نهایت، او از معشوق دعوت می‌کند تا بر او سایه اندازد و از خوشحالی‌هایی که بودن او به همراه دارد، سخن می‌گوید.
هوش مصنوعی: هوا و جو در محله محبوب بسیار دلپذیر و زیباست، اما برای کسی که دل شکسته و بیمار است، آرامش و قرار ندارد.
هوش مصنوعی: به عشق تو، ای ماه زیبا، به اوج و قله‌های محبت رسیدم. عشق تو، بلایی دارد که بسیار دلپذیر و خوشایند است.
هوش مصنوعی: نسیم صبح که عطر خوشی دارد، بوی خاصی می‌دهد که یادآور بوی زلف یک معشوق آشناست.
هوش مصنوعی: همیشه در چشمانم تصویر تو حضور دارد و من در کیمیای عشق به تو گواهی می‌دهم.
هوش مصنوعی: ای جانا، لحظه‌ای بیا و ببین که فاصله‌ای که از هم داریم، چه داستانی را در دل و چشمان ما به وجود آورده است.
هوش مصنوعی: اگر بر خاک کویت کسی سکونت دارد، فرقی نمی‌کند که آن شخص گدا باشد یا پادشاه، همه در یکجا حضور دارند.
هوش مصنوعی: اگر در باغ جانم نشیند و با زیبایی‌اش مرا بفریبد، می‌دانی آنجا چه مکانی است؟
هوش مصنوعی: مدتی سایه‌ات را بر سرم بیفکن، زیرا که می‌خواهم بگویم دنیا به خوبی با هم هماهنگ است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بدانستند کان هر دو خدایی‌ست
پذیرفتنش جان را روشنایی‌ست
حصار چرخ چون زندان‌سرایی‌ست
کمر در بسته گِردش اژدهایی‌ست
ترا در پردهٔ جان آشنائیست
که با او پیش ازینت ماجرائیست
که تا دوران گردون را روائیست
بنای کار او بر بی‌وفائیست
زلیخا گرچه زیبا دلرباییست
فتاده در کمندت مبتلاییست
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.