گنجور

حاشیه‌ها

مهدی پژوهنده در ‫۱۲ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۲۳ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۴:۰۳ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲:

وزن مصرع اول بیت پنجم، سکت دارد. احتمالا "انداخت رخت دل را "صحیح نیست؟

مهدی پژوهنده در ‫۱۲ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۲۳ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۳:۵۳ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱:

در بیت ششم، عبارت " نیستند ار (اکر) مردمان " صحیح است.

غلامعلی حامدبرقی در ‫۱۲ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۲۳ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۳۰ دربارهٔ عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۷:

با عرض سلام و احترام در بند دوم سطر پنجم " میازار" صحیح است .

غلامعلی حامدبرقی در ‫۱۲ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۲۳ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۰:۳۰ دربارهٔ عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۰:

با عرض سلام و احترام : آیا در بند دوم سطر دوم "در"اضافه نیست؟ : که خشتگان را لطف تو کارساز آمد

غلامعلی حامدبرقی در ‫۱۲ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۲۳ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۰۹:۵۰ دربارهٔ عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۱:

با عرض سلام و احترام در سطر چهارم :
چه شودگربگذاری تا من "به نظر صحیح می رسد".

فرهاد در ‫۱۲ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۲۳ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۰۶:۴۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲:

"خدا چو صورت ابروی دلگشای تو بست" ...
از جمله غزلهای زیبای حافظ است که معشوقش به وضوح نمیتواند تعبیر آسمانی داشته باشد و آشکارا زمینی است :)

فرهاد در ‫۱۲ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۲۳ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۰۶:۴۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۳:

جناب شهمراد، یعنی غزلهای حافظ 7 قرن معطل مانده بودند تا جناب شجریانی پیدایشان شود تا معنی پیدا کنند؟!

رامک در ‫۱۲ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۲۳:۰۱ دربارهٔ باباافضل کاشانی » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۹:

خرگاه وجود را «ز» خود خالی کن

امین کیخا در ‫۱۲ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۲۱:۲۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۶۲:

دگر باره بشوریدم !

الله کرم عباسی در ‫۱۲ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۲۱:۱۹ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۱ - سیه‌چشمان شیرازی:

شهریار شاعر پرآوازه و غزلسرای دوره¬ی قبل و بعد از انقلاب اسلامی ایران که اغلب غزلهای خود را به پیروی از حافظ و یا در جواب اشعار وی سروده در این غزل زیبا که از زیبا ترین غزلهای اوست به شعر حافظ که می گوید:
به شعر حافظ شیراز می رقصند و می نازند /سیه چشمان کشمیری و ترکان سمرقندی.نظر دارد و شهریار اعتقاد دارد که اگر سیه چشمان کشمیری و ترکان سمرقندی با شعر حافظ می رقصند و می نازند،بهتر آن است با شعر وی اشک شوق بفشانند و مرتبه و احساسی بالاتر از آنچه نسب به شعر حافظ دارند به شعر او داشته باشند.

غلامعلی حامدبرقی در ‫۱۲ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۸:۰۰ دربارهٔ عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۲:

با عرض سلام و احترام در سطر سوم نمی دارم به نظرم "غمی دارم" باید باشد

غلامعلی حامدبرقی در ‫۱۲ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۶:۳۹ دربارهٔ عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۶:

با عرض سلام و احترام سطر پنجم اندکی ناموزون به نظر می رسد! آیا به جای گرانی " فراق"بهتر نیست؟: ازفراقش دل زجان آمد به جان خود فراق یار مرگ جان بود

داود پوراکبریان در ‫۱۲ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۵:۰۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۴:

بنظر می رسد بیت سوم بجای عرش اشتباها عرس درج شده است
یقین گشت که آن شاه در این عرش نهانست که اسباب شکرریز مهیاست خدایا

ناشناس در ‫۱۲ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۴:۴۲ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » داستان سیاوش » بخش ۱۲ - بریدن سر سیاوش، کشانیدن فرنگیس به قتلگاه، و رهانیدن او به دست پیران و بردن به ختن:

فرنگیس کمند مشکین کند و برکمر بست

فرهاد در ‫۱۲ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۲:۳۱ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۰:

جناب محسن سعید زاده قاینی گرامی، میفرمایید "خیّام باورمند رکیک گوی کلام اسلامی است"! ممکن است اشاره بفرمایید از کدام کلام خیام این ادعا را استخراج فرموده اید که کلام خیام کلام اسلام است؟!!! این که روز داوری و منطق آن را به سخره گرفته است؟
حرجی نیست مرا جزو توده ها بدانید، اما فرمایش شما مبنی بر گزاره بودن پرسشهای خیام از پایه بی اساس است.

محمد امین در ‫۱۲ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۲۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۰۹:

سلام
ببخشید این بیت رو اصلاح کنین
حلقه بر در نتوانم زدن از دست رقیبان / این توانم که بیایم سر کویت به گدایی

محمدرضا اکبری در ‫۱۲ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۰۹:۳۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۱:

دوستان عزیز لطفاً دقت بفرمائید. جناب حافظ نفرموده که لب یارش تشنه به خون است، او میفرماید : لب تشنه ی یار من چون چون لعل سرخی است که از خون سیراب شده. دقت بفرمائید لب تشنه ای که خون رویش را پوشانده و از این جهت به لعل میماند.
شعر حافظ همه بیت الغزل معرفت است!

رامک در ‫۱۲ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۰۶:۰۰ دربارهٔ باباافضل کاشانی » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۶:

بیت اول دومین «ها» اضافست

رایحه در ‫۱۲ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۰۱:۲۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۸:

سلام
یکی از بهترین غزلهای حافظ این شعر زیباست!
در دستگاه همایون به بهترین شکل ممکن با گوشه های آوازی این دستگاه محشر میشه.
چنانکه یکی از دوستان اهل ذوق فرمود انگار که حافظ در حین گوش کردن آواز دستگاه همایون این غزل را سروده!

تقی مانیزانی در ‫۱۲ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۰۰:۰۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۶:

آیا سعدی عارف بود یا نبود؟
هر از چند گاهی، در این 50 - 60 سالهٔ اخیر، عده‌ای های و هوی و جار و جنجال راه می‌اندازند که آیا سعدی عارف بوده است یا خیر. بیشترین پاسخ‌ها که در خود سؤال نهفته است هست: نه!
گذشته گان ما این مشکل را نداشتند و همه او را عارفی می دانستند. هر چند در زمان حیات سعدی، مدعی از او چنین سؤالی کرده بود و سعدی در پاسیخ با افتادگی درویشان گفته بود : گر نخوردم نان گندم، دیده‌ام به دست مردم.
چرا دو نسل اخیر در پی تجدید نظر بر آمدند؟ این موضوع این حاشیه نیست. یکی از محققان مقاله‌ای نوشته بود مفصل و عنوان آن بود « سعدی کشی». بگذریم.
ما مشگل خود را پیش پیر بردیم. او همهٔ حرف‌های ما را با دقت گو ش کرد و طبق معمول لام تا کام لب به سخن نگشود. سکوت مطلق بود ولی در عین حال شادی افرین، بال مگسی هم سکوت را نمی شکست. بعد از مدت طولانی سر بر آورد و اشاره کرد به یکی از دوستان که دیوان سعدی را در دست داشت که غزلی از سعدی را بخواند. او هم کتاب را گشود و این غزل آمد .
شروع کرد بخواندن:
درخت غنچه بر آورد و بلبلان مستند // جهان جوان شد و یاران به عیش بنشستند
بساط سبزه لگدکوب شد به پای نشاط // ز بس که عارف و عامی به رقص بر جستند
حال و هوایی روی نمود که از وصف بیرون بود
تا رسید به :
یکی درخت گل اندر فضای خلوت ماست // که سروهای چمن پیش قامتش پستند
دیگر اشک از همهٔ چشم‌ها روان بود و گونه‌ها خیس. ما پاسخ خود را در یافته بودیم.
یکی که گریه‌اش بند نمی آمد، خواند: آمده‌ام که بنگرم، گریه نمی‌دهد امان

این غزل را عمری به شیرینی شنیده بودم و خوانده بودم و خیلی هم دوست داشتم ولی هرگز آن درخت گل یکتا را در فضای خلوت خویش ندیده بودم و در نیافته بودم.
آری دوستان عزیز بستگی دارد که از این دریا با چه کاسه‌ای آب برداری. اگر کاسه ات آلوده باشد دریا را سرزنش نکن. با کاسهٔ تو هم دریا آلوده نمی‌شود.
چون در این دریا دهان را پاک کرد،
هر صدف،
ابر رحمت در دهانش گوهر سیراب،
ریخت.

۱
…
۴۹۷۰
۴۹۷۱
۴۹۷۲
۴۹۷۳
۴۹۷۴
…
۵۸۷۴