کرتیر در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۵۱ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۱۸ - حکایت:
من و چند سیاح صحرانورد.........صیاد صحرانورد نادرست است.
---
پاسخ: تصحیح شد.
سچاد در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۱۱ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۱۷۹ - پیدا شدن روح القدس بصورت آدمی بر مریم بوقت برهنگی و غسل کردن و پناه گرفتن بحق تعالی:
بزرگوار در حاشیه برخی از اشعار شرح و تفصیل کاملی قرار میدهید و در برخی دیگر از تشریح شعر میپرهیزید ... نظر بنده را در مقام پیشنهاد بپذیزید و بدانید که کاربران بسیار از شرح اشعار لذت میبرند
ناشناس در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۰۶ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۶ - بردن پادشاه آن طبیب را بر بیمار تا حال او را ببیند:
چقدر مولانا تو این شعر قشنگ گفته که "نیست بیماری چو بیماری دل"...
شبرو در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۳۳ دربارهٔ عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۲:
صد جان جوی
شبرو در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۳۳ دربارهٔ عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۲:
بیت دوم «در کوی عشقبازان صد جان جئی نیرزد» باید باشد.
تنها خراسانی در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۲۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹:
حافظ صرفاً شاعر بزرگ ایران نیست، او «معجزه» ادب فارسی است؛ عصاره آن فرهنگ است و در شعرش سنت نبوی اسلام و روح باستانی ایران پیوند یافته است و حاصل این امر چیزی است آنچنان سرشار و ژرف که به مظهر انسانیت اسلام و ایران و شرق بدل شده است.
حافظ باطنی ترین و مردمی ترین شاعر ایرانی است.
گنج عشق خود نهادی بر دل ویران ما
سایه دولت براین کنج خراب انداختی
ساحت بینش حافظ/مرحوم داریوش شایگان
ز در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۱۲ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب سوم در عشق و مستی و شور » بخش ۱۰ - حکایت:
سمیلان یعنی چه؟
۸ در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۰۵:۵۷ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۲۱۴ - منجذب شدن جان نیز به عالم ارواح و تقاضای او و میل او به مقر خود و منقطع شدن از اجزای اجسام کی هم کندهٔ پای باز روحاند:
حضرت خداوندگار دامت افاضاتکم
با احترام
چون جملگی یاوه است بر ده من زیاد و کم
پای نفشارید.
۸ در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۰۵:۵۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۴۸:
خامش
آن بنده خدا تنها نقل قول کرده است از افلاکی
۸ در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۰۵:۱۹ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۲۱۴ - منجذب شدن جان نیز به عالم ارواح و تقاضای او و میل او به مقر خود و منقطع شدن از اجزای اجسام کی هم کندهٔ پای باز روحاند:
جناب کرمانی نژاد
آنان که به پارسی سخن می رانند
در معرض دال ذال را ننشانند
ماقبل وی ار "ساکن" و جز " وای " بود
دال است و گرنه ذال معجم خوانند
و شاید کم نباشند هنوز هم شهریان که باذنجان می خوانند آن صیفی کریه المنظر را !!
کامیار فرقان پرست در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۰۴:۲۵ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹:
قبلا هم عزیزان نوشته اند در بیت دوم کلمه سیر را به اشتباه سر نوشته اید لطفا در شعر تصحیح فرمایید.
علیرضا در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۵ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۰۴ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۷:
اساتید فکر کنم یک *ز* جا افتاده است در بیت
ور زنده *ز* کوی تو روم مایه ننگم
حضرت خداوندگار در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۵ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۰۱ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۲۱۴ - منجذب شدن جان نیز به عالم ارواح و تقاضای او و میل او به مقر خود و منقطع شدن از اجزای اجسام کی هم کندهٔ پای باز روحاند:
در پاسخ جناب آذرخش باید عرض کنم که در مثنوی معنوی تصحیح رینولد نیکلسون بیت هشتم بدین شکل است که :
گر بگویم شرح این بی حد شود مثنوی هشتاد من کاغذ شود
با احترام
بابایی در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۵ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۲۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸:
در میان حاشیه ها شخصی بنام آقای فرهاد، این جمله ؛ (من میروم ای بی بصر) را جمله خبری دانسته اند. وبر این اساس اشاره کرده اند که نباید علامت ؟ گذاشت.
به نظر بنده حق با ایشان است. چرا که در دیگر اشعار سعدی همین مضمون وبا شکل گویا تری دیده میشود.
؛گویند برو زپیش جورش
من میروم، او نمیگذارد.
احمد نیکو در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۵ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۲۴ دربارهٔ خیام » ترانههای خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴] » رباعی ۱۰۰:
دوشین به معنای دیشب از کلمه ی دوش گرفته شده
بر سنگ زدم دوش سبوی کاشی
احمد نیکو در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۵ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۲۲ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۷:
عبارت درست مصرع چهارم رباعی چنین است
تا عمر گرانمایه بدان نفروشی
nabavar در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۵ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۳۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۴۴:
گرامی شیرین
مهدی درست می گوید
نَفَختُ دو بار به یک شکل در قرآن آمده
سوره 38, آیه 72
فَإِذَا سَوَّیْتُهُ وَنَفَخْتُ فِیهِ مِنْ رُوحِی فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِینَ
و
سوره 15, آیه 29
فَإِذَا سَوَّیْتُهُ وَنَفَخْتُ فِیهِ مِنْ رُوحِی فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِینَ
به مانای :
وقتی او را موزون ساختم، و از روح خود در آن دمیدم در برابرش به سجده بافتید
مهدیار در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۵ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۵۵ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۹:
عاقل کسی که رنجبر دشت آرزوست
خرم کسی که در ده امید روستاست
جالب است که در این بیت معنای مثبت آرزو به کار رفته در حالی که در نگاه اولیه اشعار پند، آرزو در معنای منفی و مذموم است!
نرگس در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۵ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۰۵ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶:
از ثری تا به ثریا به عبودیت او
همه در ذکر و مناجات و قیامند و قعود
این بیت بالا در همین شعر معلوم میکنه که منظور سعدی در این شعر تکیه بر عبودیت و سجده هم هست .
پس این بیت میتونه درست باشه :
تیمور ناصری در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۶ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۰۰ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۵: