گنجور

حاشیه‌ها

 

بیت ششم را من بدینسان در دفتری سال ها پیش دیده بودم:
چه روزها پی معشوقه در نیاز شدی

که قامت تو شبی خم نشد به وقت نماز

که بنظرم پر معنی تر و زیبا تر است از:

چه روزها بر معشوقه در نیاز شدی

که قامت تو شبی خم نشد به وقت نماز

چه اینکه” پی” کسی افتادن و یا تعظیم نمودن پی کسی کنایه از بی محلی ان کس و بی اعتنایی ان کس نسبت به شخص تعظیم و نماز کرده هم می باشد پس شاید زیبا تر از باشد…

دلشکسته ی بی سامان در تاریخ ۱۶ آذر ۱۳۸۹ ساعت ۵:۱۹ دربارهٔ قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱ - وله رحمةالله علیه


salam. dar beyte 2 manzoor az “sere soveda” chist?

hosein در تاریخ ۱۵ آذر ۱۳۸۹ ساعت ۱۹:۴۳ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۵۷


به گمانم “هر که در خانه چو او (یا چون او) سرو روانی دارد” صحیح است.

پاسخ: با تشکر، در حاشیه «چنین» را به عنوان بدل آورده، این شیوهٔ سرهم‌نویسی (چنو) برای این ترکیب به نظرم مناسب است (مطابق متن تصحیح فروغی) چرا که عملاً این دو کلمه همانند چنین و چنان یک کلمه محسوب می‌شوند.

سین صاد در تاریخ ۱۵ آذر ۱۳۸۹ ساعت ۱۸:۱۶ دربارهٔ غزل ۱۷۴


در متن به اشتباه این بیت آمده است:
(تو قلب سپه را بیین بدار
من اکنون پیاده کنم کارزار
)

که درست آن در پایین آمده:

تو قلب سپه را به آیین بدار من اکنون پیاده کنم کارزار

پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

پیام قول بیگی در تاریخ ۱۵ آذر ۱۳۸۹ ساعت ۱۸:۰۹ دربارهٔ داستان کاموس کشانی


من که هرچند بار این رو میخونم سیر نمیشم

حسین در تاریخ ۱۵ آذر ۱۳۸۹ ساعت ۱۳:۵۶ دربارهٔ بخش ۵۷ - مناظره خسرو با فرهاد


این بهترین مناظره است

اسدالله در تاریخ ۱۵ آذر ۱۳۸۹ ساعت ۱۲:۴۲ دربارهٔ بخش ۵۷ - مناظره خسرو با فرهاد


ناشناس گرامی، من فکر میکنم خیام آنقدر به خدا نزدیک بوده که تشخیص این از آن غیر ممکن شده است! البته برای حرفم دلیل هم دارم: هیچ راباعیی از خیام پیدا نخواهید کرد که در آن کلمه خدا را بکار برده باشد! اگر شک دارید، در بالای همین صفحه “خدا” را در سروده های خیام بجویید … نخواهید یافت :)

فرهاد در تاریخ ۱۵ آذر ۱۳۸۹ ساعت ۱۲:۲۵ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۱۰۷


کنج (konj) فنا درست میباشد، نه گنج فنا. لطفا تصحیح نمایید.

پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

فرهاد در تاریخ ۱۵ آذر ۱۳۸۹ ساعت ۱۲:۱۷ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۱۱۰


بیت ماقبل آخر مصرع دوم :
“پرورده” نوشته شده
به نظر “پَروَرَد” است

پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

حمید کریمی در تاریخ ۱۵ آذر ۱۳۸۹ ساعت ۱۱:۳۵ دربارهٔ باده فروش


پدر عزیزم دلم برات تنگ شده….به امید دیدار

مروارید در تاریخ ۱۵ آذر ۱۳۸۹ ساعت ۱۰:۴۰ دربارهٔ این قطعه را در تعزیت پدر بزرگوار خود سروده‌ام


“خورشید به گل نهفت می نتوانم”. برای آنها که چون خیام اهل تفکرند، ترجمه آیه ۸۶ سوره کهف را میاورم: “تـا به غروبگاه آفتاب رسید (در آنجا) احساس کرد که خورشید در چشمه (یا دریا) ى - تـیـره و گـل آلودى فرو مى رود”.
منبع: http://www.porsojoo.com/fa/node/12425

فرهاد در تاریخ ۱۵ آذر ۱۳۸۹ ساعت ۷:۰۲ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۱۲۸


علی جان، احسنت! برای اهل دریافت، همان بیت اول هم کفایت میکند.

فرهاد در تاریخ ۱۵ آذر ۱۳۸۹ ساعت ۶:۵۳ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۱۲۷


به گفته خیام در این رباعی (که البته مستقل از گفته های مولوی است) یا بایستی اسیر عقل هر روزه شد، یا انکه کاسه می را چسبید پیش از آنکه کوزه شد! همین.

فرهاد در تاریخ ۱۵ آذر ۱۳۸۹ ساعت ۶:۵۰ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۱۲۶


“فردا که از این دیر کهن درگذریم” درست میباشد. متاسفانه منبع را به خاطر ندارم! ولی با توجه به قیاس با دگیر رباعی ها و همچنین مصرع آخر، “کهن” بیشتر به مفهوم نزدیکتر است. در عین حال از زیبایی شعر و معنای آن چیزی کم نمیکند.

پاسخ: با تشکر، با متن تصحیح فروغی/غنی مقایسه شد، «فنا» آورده. تغییری اعمال نشد.

فرهاد در تاریخ ۱۵ آذر ۱۳۸۹ ساعت ۶:۴۳ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۱۲۱


به نظر من هم نوشته فرمز آبی درست است.

فرهاد در تاریخ ۱۵ آذر ۱۳۸۹ ساعت ۶:۳۱ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۱۱۱


اینکه جام پر از درد شراب باشد قابل فهم است، اما جان یا جامه پر درد شراب باشند به نظر من چندان معنی ندارد. در حالی که همه چیز را میتوان در رهن شراب داشت، حتا جان، که استعاره نابی هم میشود.

پاسخ: با تشکر، حاشیه‌های قبلی را ببینید.

فرهاد در تاریخ ۱۴ آذر ۱۳۸۹ ساعت ۱۲:۵۴ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۶


با درود . پیدا کردن معانی با روشی که گفتید سخت است وباید عضو شد .
این مصرع را دوستان معنی کنند
جهان پیررعنا را درجبلت نیست
با تشکر

راهی در تاریخ ۱۴ آذر ۱۳۸۹ ساعت ۸:۲۲ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۴۴۰


وقتی چوب تری از یک سر روی آتش قرار بگیره از سر دیگر جلزو ولز میکنه

حمید طارمی در تاریخ ۱۴ آذر ۱۳۸۹ ساعت ۰:۴۶ دربارهٔ دوبیتی شمارهٔ ۲۲۸


خواهشمند است موارد زیر را تصحیح فرمایید:
نادرست:
ز ما دو قطرهٔ کوچک چه کار خواهد ساخت
بیا شویم یکی قطرهٔ بزرگتری

درست:
ز ما دو قطرهٔ کوچک چه کار خواهد خاست
بیا شویم یکی قطرهٔ بزرگتری
======================
نادرست:
سپهر پیر، نمیدوخت جامهٔ بیدار
اگر نبود ز صبر و سکوتش آستری

درست:
سپهر پیر، نمیدوخت جامهٔ بیداد
اگر نبود ز صبر و سکوتش آستری
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
مرجع : دیوان پروین اعتصامی چاپ مطبوعات
ناشر : نشر محمد پائیز ۱۳۷۰
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
با سپاس فراوان - باران


پاسخ: با تشکر، تصحیح شد. من‌بعد لطف کنید موارد تصحیحی را با ذکر شماره بیت و کلمات اشتباه تذکر دهید. پیدا کردن این که کدام قسمت از بیت اشتباه بوده در هنگام ذکر کامل ابیات زمانبر است (با توجه به این که سعی ما بر این است که موارد را در صورت امکان با نسخ چاپی در دسترس مقایسه کنیم و تصحیحهای سلیقه‌ای یا مستند به نسخ تصحیح نشده یا کم‌اعتبار را که بعضاً دوستان می‌آورند اعمال نکنیم).

باران در تاریخ ۱۳ آذر ۱۳۸۹ ساعت ۲۳:۵۰ دربارهٔ مناظره


خانم یا آقای آزاده :
بنده با نظر شاهد موافق هستم. من خودم از زرتشتی ها شنیدم که معتقد به ۲ آفریدگار هستند یعنی میگن اهورا هی میسازه و اهریمن هم میسازه منتهی اهورا خوبی میسازه و اهریمن بدی. برای همین ۲ خدا میشه .

Soorati در تاریخ ۱۳ آذر ۱۳۸۹ ساعت ۲۱:۵۶ دربارهٔ بخش ۷ - گفتار اندر ستایش پیغمبر


[صفحهٔ اول] … [۲۲۵۶] [۲۲۵۷] [۲۲۵۸] [۲۲۵۹] [۲۲۶۰] … [صفحهٔ آخر]