گر روی شادی دیدمی کی تکیه بر غم کردمی
ور بوی درمان بردمی کی پای بند دردمی
گر یافتی دل محرمی مانا که کردی مرهمی
ور زانکه بودی همدمی بودی که غم کم خوردمی
گرهمنفس بودی مرا یا یار کس بودی مرا
تا دسترس بودی مرا با چرخ در ناور دمی
گر بودمی تنهانشین ننهادمی دل بر زمین
بر آسمان هفتمین دامن فشانها کردمی
گررسته گشتی زین درک جانم پریدی بر فلک
علم الهی چون ملک در جان و دل پروردمی
کی کردمی برآرزو از در به در وز کو به کو
در روی عقل سرخ رو هرگز کجا رخ زردمی
بنشستمی در روزنی گر جلدمی در هر فنی
مکر و فریب هر زنی نخریدمی گر مردمی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عمیق شاعر درباره عشق و تنهایی اشاره دارد. شاعر میگوید اگر شادی و خوشی را مییافت، هرگز بر غم تکیه نمیکرد و اگر درمانی پیدا میکرد، به درد خود نمیچسبید. او به یاد کسی میافتد که ممکن بود مرهم دلش باشد و در کنار او غم کمتری را احساس کند. شاعر همچنین به تنهایی خود اشاره میکند و میگوید که اگر همدمی داشت، از درد و غم دور میشد. او به آرزوها و تلاشهایش فکر میکند و تأکید میکند که هرگز به دنیا فریب نمیخورد و در مسیری درست باقی میماند. در نهایت، شعر نشاندهنده مبارزه شاعر با احساسات و جستجوی معنای حقیقی عشق و زندگی است.
هوش مصنوعی: اگر شادی را میدیدم، هرگز به غم تکیه نمیکردم و اگر بوی درمان به مشامم میرسید، هرگز در درد خود گرفتار نمیشدم.
هوش مصنوعی: اگر کسی را پیدا کردی که دلش با تو یکی است و دردی را از تو میکاهد، بدان که او همدمی است که در کنار او، غمهای زندگیات کم میشود.
هوش مصنوعی: اگر تو همدم من بودی یا اینکه کسی به من نزدیک میشد، میتوانستم به راحتی به تو دسترسی پیدا کنم و با تو لحظهای را در آغوش چرخ زمان سپری کنم.
هوش مصنوعی: اگر به تنهایی زندگی میکردم، هرگز دلم را بر زمین نمیگذاشتم و دامنم را به آسمان هفتم میافشاند.
هوش مصنوعی: اگر از این دنیا رها شوی، جانم به آسمان میرود و علم الهی را چون فرشتهای در دل و جانم پرورش میدهم.
هوش مصنوعی: من هرگز نتوانستم در آرزوهایم به درون بروم، و از کوی عقل به هر سمتی بروم، پس کجا میتوانم چهرهای زرد داشته باشم؟
هوش مصنوعی: در یک روزنی نشستم و اگر در هر مهارتی به فریب و نیرنگ کسی برمیخوردم، هرگز به وسوسههای زنان پاسخ نمیدادم و به دنبال آنها نمیرفتم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گر ساقیم حاضر بدی، وز بادهٔ او خوردمی
در شرح چشم جادوش صد سحر مطلق کردمی
گرخاطر اشتر دلم خوش شیرگیر او شدی
شیران نر را این زمان در زیر زین آوردمی
زان ابروی چون سنبلش، زان ماه زیبا خرمنش
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.