برناقه بند محمل ای ساربان خدا را
امشب به وادی دل و اصل نما تو ما را
این راه پر خطر را باید به سر دویدن
کی ناقه بود و محمل درویش بینوا را
قامت بتا برافراز تا عرشیان بگویند
قد قامت القیامه یا ایها السکا را
در علم کوش و حکمت دریاب این دو نعمت
کاین دولت و کرامت قارون کند گدایا را
آثار نیکنامی در طی این دو لفظند
با، راستان درستی با کجروان مدارا
ما را، به غیر نسبت نتوان براستی داد
با مشتری نشاید کردن قرین سها را
در سیر کعبه رفتیم شستیم رخ ز زمزم
گشتیم با، می و جام هم مروه هم صفا را
اعجاز خامه ام بین اسرار نامه بنگر
هر دو عیان نماید و اللیل و الضحا را
آداب آدمیت فضل است و بذل و رحمت
با نغمه دف و چنگ «حاجب » زد این صلا را
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از ساربان میخواهد که او را به وادی دل هدایت کند و در مسیر پرخطر زندگی به سرعت پیش برود. او به زیبایی و قامت معشوق اشاره میکند و از علم و حکمت به عنوان دو نعمت ارزشمند یاد میکند. شاعری غرض خود را در نیکنامی و رفتار با خوبان و بدکرداران بیان میکند و در نهایت به آداب انسانی همچون فضل و رحمت اشاره میکند. این شعر در کلیت به جستوجوی کمال انسانی و اهمیت محبت و علم میپردازد.
هوش مصنوعی: ای آقا، امروز شب مرا به وادی دل و حقیقتی که در آن نهفته است، راهنمایی کن و زحمت نکشیدم.
هوش مصنوعی: این مسیر پرخطر را باید با شتاب طی کرد وگرنه چه میشود با آن شتر و محموله درویش بیچاره؟
هوش مصنوعی: قدرت و زیبایی تو را به گونهای به نمایش بگذار که آسمانیها نیز بگویند: قیامت برپا شده است! ای ایستاده در زیبایی!
هوش مصنوعی: علم و دانش را به دست آور و حکمت را درک کن، زیرا این دو نعمت میتواند مانند ثروت و عظمت قارون، زندگی تو را عالی و شرف ببخشد.
هوش مصنوعی: نیکی و حسن شهرت از طریق دو کلمه به دست میآید؛ راست و درستکاران باید با کسانی که منحرف هستند، با مدارا رفتار کنند.
هوش مصنوعی: ما را نمیتوان به هیچ وجه به غیر از نسبت خودمان شناخت، و در کنار مشتری نمیتوانیم مانند سها (ستاره) قرار بگیریم.
هوش مصنوعی: ما به سفر کعبه رفتیم و در کنار زمزم صورتمان را شستیم. سپس با می و جام، به گردش در مروه و صفا پرداختیم.
هوش مصنوعی: قلم من قدرتی دارد که رازهای این نامه را نمایان میکند و همچنان شب و روز را نیز به وضوح به تصویر میکشد.
هوش مصنوعی: رفتار و فضایل انسانی، نشاندهنده کرامت و بزرگواری است. بخشش و محبت همچنین با نوازش ساز و موسیقی به این پیام ارزشمند افزوده شده است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
با آن که میرسانی، آن بادهٔ بقا را
بی تو نمیگوارد، این جام باده ما را
مطرب قدح رها کن، زین گونه نالهها کن
جانا یکی بها کن، آن جنس بیبها را
آن عشق سلسلت را، وان آفت دلت را
[...]
مشتاقی و صبوری از حد گذشت یارا
گر تو شکیب داری طاقت نمانْد ما را
باری به چشم احسان در حال ما نظر کن
کز خوان پادشاهان راحت بود گدا را
سلطان که خشم گیرد بر بندگان حضرت
[...]
با آن که برشکستی چون زلف خویش ما را
گفتن ادب نباشد پیمانشکن نگارا
هستند پادشاهان پیش درت گدایان
بنگر چه قدر باشد درویش بینوا را
از چشم من نهانی ای آب زندگانی
[...]
دانی چه مصلحت را بل غاغ شد بخارا
تا این ستیزه گاران بی دل کنند مارا
زین قوم در خراسان الاّ بلا نخیزد
شکلی کنید و دفعی بنشستن بلا را
گفتم از آن جماعت یاری به چنگم آید
[...]
آن شه به سوی میدان خوش می رود سوارا
یا رب، نگاه داری آن شهسوار ما را
غارت نمود زلفش بنیاد زهد و تقوی
تاراج کرد لعلش اسباب پادشا را
جولان کند سمندش چون سم او ببوسم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.