گنجور

رباعی شمارهٔ ۸

 
حافظ
حافظ » رباعیات
 

ماهم که رخش روشنی خور بگرفت

گرد خط او چشمهٔ کوثر بگرفت

دلها همه در چاه زنخدان انداخت

وآنگه سر چاه را به عنبر بگرفت

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۶ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

حمیدرضا نوشته:

این رباعی در دیوان سلمان ساوجی هم آمده است.

دوست نوشته:

احتمالا آقا سلمان ساوجی حق کپی رایت رو رعایت نمیکرده !!!!!!!!!!!!!

رسته نوشته:

شاید هم بر عکس باشد. البته حافظ خودش دیوان خودش را تدوین و تالیف نکرده است و در رابطه کپی رایت وصله ای به خود حافظ نمی چسبد. دیوان حافظ بعد از فوت او توسط جمعی از ادیبان به سرپرستی محمد گل اندام جمع آوری و تدوین و تالیف شده است. اگر هم رعایت حق کپی رایت مطرح باشد بایستی از طرف محمد گل اندام رعایت می شد . حمید رضا مشترکات حافظ و سلمان را استحراج کرده و در این لینک گذاشته است
http://ganjoor.net/hafez/salman/

امین کیخا نوشته:

اینجا بحث زیبایی شناسی چاه زنخدان نیز هست که در ان عهد گیرایی داشته و اکنون مایه ی شرمساری است زیبایی پیوسته دگر میدیسد

حسین،۱ نوشته:

علی جان
شما هم خوش می دیسید
خوشم آمد ازین ابداع
زنده باشی

خرم روزگار نوشته:

دگردیسی تغییر شکل است، همان که فرنگیان
” متامورفوز ” می گویند ( تبدیل کرم به پروانه)
در این مورد به گمانم همان دگرگونی ،دیگرگونی خودمان به از دگردیسیدن است.
metamorphosis به مانای مسخ ، استحاله

کانال رسمی گنجور در تلگرام