گنجور

غزل شمارهٔ ۴۵۷

 
حافظ
حافظ » غزلیات
 

هزار جهد بکردم که یار من باشی

مرادبخش دل بی‌قرار من باشی

چراغ دیده شب زنده دار من گردی

انیس خاطر امیدوار من باشی

چو خسروان ملاحت به بندگان نازند

تو در میانه خداوندگار من باشی

از آن عقیق که خونین دلم ز عشوه او

اگر کنم گله‌ای غمگسار من باشی

در آن چمن که بتان دست عاشقان گیرند

گرت ز دست برآید نگار من باشی

شبی به کلبه احزان عاشقان آیی

دمی انیس دل سوکوار من باشی

شود غزاله خورشید صید لاغر من

گر آهویی چو تو یک دم شکار من باشی

سه بوسه کز دو لبت کرده‌ای وظیفه من

اگر ادا نکنی قرض دار من باشی

من این مراد ببینم به خود که نیم شبی

به جای اشک روان در کنار من باشی

من ار چه حافظ شهرم جوی نمی‌ارزم

مگر تو از کرم خویش یار من باشی

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

احمدرضا احمدی » عاشقانه های حافظ » عاشقانه های حافظ ۲۲

گلهای تازه » شمارهٔ ۹۹ » (شور) (۱۲:۵۹ - ۱۴:۰۴) نوازندگان: حبیب‌الله بدیعی (‎ویولن) خواننده آواز: گلچین، نادر سراینده شعر آواز: حافظ شیرازی (غزل) مطلع شعر آواز: هزار جهد بکردم که یار من باشی

برای معرفی آهنگهای دیگری که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۷ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

فریدون فرخزاد نوشته:

دوستان؛ وزن و اعتباری را که حافظ به «رندی» داد، به هیچ آیین و مسلک دیگری نداده است! به علاوه این که حافظ، برخلاف شاعران دیگر، رندی را آن گونه که بوده و بی‌هیچ اصلاح و دست کاری دیگری ، برگرفته است؛ اما آن را با فرهیختگی و فرهنگ ممتاز خویش در آمیخته و وزن و وقاری شکوهمند بخشیده است. شیوۀ بیان او در سخن گفتن از «رندی»، به انداز‌ه‌ای آمیخته با شور و شیفتگی است که کمتر پایبند یا پیروی، با چنان تعصب و حرارتی، خود را به آیین خویش منسوب می‌دارد! در حالی که آیین‌های دیگر در سخن او بارها آماج پرخاش و خشم رندانۀ او قرار می‌گیرد و در این کار حتی مردان راستین تصوف نیز، از گزند این پرخاش دور نمی‌مانند!
«حافظ» عنوان «رند» را به هنگام سرخوردگی و نفرت از تمام اسم و رسم‌های مرسوم عصر خود، به عنوان یک نام و نماد اید‌ه‌آل انتخاب نموده است. با سپاس

حسن نیازی نوشته:

با سلام….شک نکنید حضرت حافظ دقیقا میدانستند که قرنها بعد او نامش جاودان و جاوید خواهد ماند…از این در بیتی از خود میفرمایید:
گویند ذکر خیرش در خیل عشقبازان هر جا که نام حافظ در انجمن براید

علی جهان تیغ نوشته:

سلام، من به شعر علاقه دارم و از طرفی علایق مذهبی (البته به سبک و سیاق خودم). گاه دوست دارم شعرها رو “ضبط به نفع کنم” که این شعر هم به نظرم شاید دو تلمیح (اشاره) به یک داستان و یک حدیث داشته باشه؛
یک: “شود غزاله خورشید صید لاغر من، گر آهویی چو تو یک دم شکار من باشی” داستان امام رضا سلام الله علیه و ضمان شدن ایشون برای آهویی که شکار شده بود.
دو: “سه بوسه کز دو لبت کرده ای وظیفه من، ادا اگر نکنی وام دار من باشی” اشاره به حدیث امام رضا سلام الله علیه مبنی بر این که اگر کسی یک بار به دیدن (زیارت) من بیاد من سه بار به دیدنش می رم و به اصطلاح سه بار بازدیدش و پس می دم.
در ضمن این فقط یک نظر بود.
موفق و شاد باشید.

امیر نوشته:

درود دوستان
این بیت حافظ “سه بوسه کز دو لبت….” اصلا اشاره به سه وعده نمازندارد چرا که اگر اینطور بود حافظ وامدار میشد اگر به جا نمی آورد که البته اینجا اگر بجا نیاورد یار وامدار میشود.و دقت کنید مصرع دوم تمام و کمال در پی مصرع اول و در توضیح آن آمده است تفسیر اینکه منطور حافظ از ادای دین توجه معشوق است تفسیری غلط است.

اکبر نوشته:

با سلام دلم نیومد از یکی از بهترین دوستان زندگیم به نام اقای جواد بازگشتی برای این شعر حاشیه ننویسم. ایشان در زلزله بم در سال ۱۳۸۲ جان به جان افرین تسلیم کردند. ایشان عاشق دختری به نام انیس بودند و اولین فالی که به حضرت حافظ زده بودند این غزل امده بود و درضمن تمامی دیوان حافظ رو از حفظ بودند. هر وقت به این غزل می رسم به یاد ایشان می افتم و بی اختیار ترنمی در چشمانم جاری می شود خداوند ایشان و تمامی از دست رفتگان را بیامرزد.

امید نوشته:

دوستان عزیز این شعر زیبا رو با صدای زنده یاد ایرج بسطامی بشنوید.البته ابتدای فایل اشعار آواز از حافظ هست..انتهای فایل تصنیف هست که همین شعر هست.فایل بسیار با ارزشی هست.
http://s9.picofile.com/file/8295987434/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF_%D8%A8%D8%B3%D8%B7%D8%A7%D9%85%DB%8C.mp3.html
فاتحه ای برای روح استاد بسطامی بخونید لطفا

7 نوشته:

این غزل حافظ از روی این غزل سعدی سروده شده:
https://ganjoor.net/saadi/divan/ghazals/sh192
گر آن مراد شبی در کنار ما باشد
زهی سعادت و دولت که یار ما باشد
اگر هزار غم است از جهانیان بر دل
همین بس است که او غمگسار ما باشد

کانال رسمی گنجور در تلگرام