|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و احساسات عمیق عاشقانه اشاره دارد. گوینده از عشق و جذابیتی که در دیار محبوبش وجود دارد سخن میگوید و از نصیحتکننده میخواهد که از عاقلانه صحبت کردن پرهیز کند، زیرا عاشق در پی احساسات خود است و نمیتواند به راحتی به نصیحتها گوش دهد. او در نهایت به این نتیجه میرسد که باید یا عشق را با همه جنونش پذیرفت یا در پی عشق بماند.
هوش مصنوعی: ساکنان این دیار، آیا کسی میتواند عشق را در قرار خود جا دهد؟ مگر عشق میتواند در آرامش قرار گیرد؟ ای ناصح، کمی شرم داشته باش.
هوش مصنوعی: ای نصیح، کمی شرم کن و بدان که نصیحت کردن عاشق چه فایدهای دارد. اگر میخواهی به او کمک کنی، یا باید به خاطر او تلاش کنی یا اینکه او را به حال خودش رها کنی و بگذاری با جنونش کنار بیاید.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.