چو گرد چند به دنبال کاروان گشتن
توان به بال و پر مصرعی جهان گشتن
مراد جلوة نازست از سهی قدّان
وگرنه گِرد سرِ سرو میتوان گشتن
ترحّمی که به من کردهای گناه تو نیست
که از تصرّف عشق است مهربان گشتن
ز پیریم چه غم اکنون که ممکن است مرا
رخ تو دیدن و بار دگر جوان گشتن
چه خوش نماست از آن تندخو مرا فیّاض
به گریه دیدن و خندیدن و روان گشتن
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی حالتی از عشق و آزمایش و دلدادگی میان عاشق و معشوق میپردازد. شاعر از قدرت عشق و تأثیرات آن یاد میکند، و به این موضوع اشاره دارد که اگر عشق به درستی تجربه شود، میتواند انواع دردها و عذابها را تحمل کرد. او در ضمن اشاره میکند که از طریق لطف و مهربانی، میتوان به حل و فصل مشکلات و امتحانات زندگی پرداخت. در نهایت، تاکید میکند که با فهم و توجه، میتوان به کنترل اوضاع و تسلط بر زندگی دست یافت.
هوش مصنوعی: اگر به دنبال کاروان بگردی، مانند گردی که به دور آنها میچرخد، میتوانی با بال و پر آرزوهایت در آن جهان سفر کنی.
هوش مصنوعی: مقصود از زیباییهای تو، همان ناز و خوشفرمیات است که در قامتهای بلند مشهود است. در غیر این صورت، میتوان دور و بر درختان سرو هم گشت و زیباییهایشان را دید.
هوش مصنوعی: مهربانیای که نسبت به من نشان دادهای، تقصیر تو نیست، بلکه نشانهای از قدرت عشق است که تو را به این کار واداشته است.
هوش مصنوعی: از سالخورده شدنم نگرانی ندارم، زیرا ممکن است دوباره چهره تو را ببینم و بار دیگر جوان شوم.
هوش مصنوعی: چه زیباست وقتی که آن شخص تندخو، با بخشندگی، مرا در حال گریه و خندیدن میبیند و احساسات من به راه میافتند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.