|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق شاعر درباره عشق، درد و غربت است. شاعر از تجربیات شخصی خود میگوید که چگونه در عشق دچار عذاب و محرومیت شده است. او به وفاداری به محبوب و وفاداری به دوستانش اشاره میکند و در عین حال از حسرت و تنهاییاش سخن میگوید. با وجود تمام سختیها و آزردگیها، امید را از دست نمیدهد و به دنبال آرامشی برای دل خود میگردد. شعر همچنین به تضادهایی از قبیل عشق و درد، سادگی و زنگار و دینداری و حسرت اشاره میکند و در نهایت، ناتوانی در بیان عشق و احساسات را به تصویر میکشد.
هوش مصنوعی: وقتی نسیم از عطر گل تو استشمام میکند، ابتدا از دل شکستهام پاکی میگیرد.
هوش مصنوعی: هر شب موهایش را به دقت باز میکند و به حساب و کتاب دلهای عاشقانه میپردازد.
هوش مصنوعی: زخم دل را نمیتوانم درمان کنم، دریا که نمیتواند زخم را ترمیم کند!
هوش مصنوعی: اگر او به روی مرهمی بخندد که داغ و با نمک است، این میتواند دل او را به درد آورد.
هوش مصنوعی: معتاد به فراوانی و بخشندگی را بشناس که مراقب او، به خاطر پرهیز از گناه، گلابی را در دستش میفشارد و محدودش میکند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.