|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به ما میگوید که باید از زندگی لذت ببریم و آن را به خوبی بگذرانیم، زیرا هیچکس نمیتواند عمرش را به دیگران واگذار کند. همچنین یادآوری میکند که کسانی که فقط به جمعآوری مال و ثروت میپردازند، در نهایت ممکن است به دیگری اجازه دهند که از زحمات آنها بهرهمند شود. بنابراین، ارزش دارد که بیشتر به زندگی و لذتهای آن توجه کنیم، تا اینکه فقط به مالی که جمع کردهایم فکر کنیم.
هوش مصنوعی: بیا، زندگی کن و از آن لذت ببر، و بدان که هیچ کس از عمرش به خوبی استفاده نکرده اگر آن را به امید دیگران صرف کرده باشد.
هوش مصنوعی: نگران نباش که نگهداشتن مال و اموال برای همه دشوار است، چرا که برخی به خاطر حرص و طمع خود، با زحمت فراوان ثروتی را به دست میآورند، اما در نهایت کسی دیگر آن را برداشت میکند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
عنایت ازلی هیچ باقئی نگذاشت
مرا به شکر سر از سجده بر نباید داشت
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.