|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چرخ دولابیست پنداری جهان
بر مثال کوزه ها خلقان او
فرقه ئی سر سوی بالا میروند
دامنی پر نعمت از احسان او
باز جمعی را ز بالا بر نشیب
کف تهی میآورد دوران او
زو مدار ابن یمین چشم وفا
کاعتمادی نیست بر دوران او
زو طمع بر کن که هرگز کس نیافت
لقمه ئی بی استخوان بر خوان او
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف جهان و تقدیر انسان‌ها می‌پردازد و آن را به چرخ دولابی تشبیه می‌کند که در آن افراد در حرکتند. برخی از مردم برای رسیدن به نعمت‌ها و احسان الهی در تلاشند، در حالی که گروهی دیگر به سمت پایین سقوط می‌کنند و از آنچه داشتند محروم می‌شوند. شاعر به ابن یمین یادآوری می‌کند که نباید به دوران و تغییرات آن امید بسته و دست از توقع بردارد، زیرا هیچ‌کس نتوانسته است بدون زحمت به چیزی باارزش دست یابد.
هوش مصنوعی: جهان همچون یک چرخ بزرگ به نظر می‌رسد، شبیه به کوزه‌هایی که انسان‌ها در آن قرار دارند.
هوش مصنوعی: گروهی به سوی آسمان میروند و دامنشان پر از نعمت‌ها و خیرات ناشی از الطاف اوست.
هوش مصنوعی: برخی افراد را از بالای قله به پایین میآورد و در نتیجه شرایط دشوار و سردرگمی ایجاد می‌کند.
هوش مصنوعی: از جانب ابن یمین امید وفا نیست و نمی‌توان به حیات او اتکا کرد.
هوش مصنوعی: از طمع دست بردار، زیرا هیچ‌کس هرگز لقمه‌ای بدون استخوان را بر سفره او نیافته است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای چو گویی گشته در میدان او
تا ابد چون گوی سرگردان او
همچو گویی خویشتن تسلیم کن
پس به سر می‌گرد در میدان او
جان اگر زو داری و جانانت اوست
[...]
عهدِ عیسی بود و نوبتْ آنِ او
جانِ موسی او و موسی جانِ او
کفر و ایمان عرصه میدان او
گوی دلها درخم چوگان او
ملک هستی فسحت میدان او
گوی گردون در خم چوگان او
مست جام عشق گردان جان او
خلق را با بهره کن از خوان او
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.