|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به نقد انسانهایی میپردازد که خود را عاقل و خردمند میدانند، در حالی که در واقع احمقتر از دیگران هستند. او تأکید میکند که هرچه عقل یک فرد کمتر باشد، خود را بالاتر از دیگران تلقی میکند و این کار را نشانهای از جهالت او میداند. در نهایت، او به نوعی بر این نکته تأکید میکند که دارایی عقل و خرد واقعی در جهان کمیاب است و بسیاری از افراد خود را عاقل میدانند در حالی که واقعاً بیخود و ناآگاه هستند.
هوش مصنوعی: به آسمان دل بستن بیفایده است، اگر به حقیقتی پی بردهای، نباید وجود چیزی را که از لحاظ حقانیت نادرستتر از آن است، نادیده بگیری.
هوش مصنوعی: عاقل به هیچوجه کسی را در این دنیا نمیپسندد که از او احمقتر باشد و این نوع افراد را کنار میگذارد.
هوش مصنوعی: هر کس که از نظر عقل و خرد در وضعیت بهتری باشد، به یقین هیچ کس نمیتواند به اندازه او در کارهای دشوار موفق باشد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.