چشم من بیتو طلسمی است بهم بسته ز عالم
این معمای تحیر تو مگر بازگشایی
مقصد بینش اگر حیرت دیدار تو باشد
از چه خودبین نشود کس که تو در کسوت مایی
بیادب بس که به راه طلبت راه گشودم
میزند آبلهام از سر عبرت کف پایی
طایر نامهبر شوقم و پرواز ندارم
چقدر آب کنم دل که شود ناله هوایی
بست زیر فلک آزادگیام نقش فشردن
ناله در کوچهٔ نی شد گره از تنگ فضایی
خنده عمریست نمیآیدم از کلفت هستی
حاصلی نیست در اینجا تو هم ای گریه نیایی
دل ز نیرنگ تو خون شد، خرد آشفت و جنون شد
ای جهان شوخی رنگ تو، تو بیرنگ چرایی
دل بیدل نکند قطع تعلق ز خیالت
حیرت و آینه را نیست ز هم رنگ جدایی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل از حیرت عاشق در برابر معشوق و حقیقت بیرنگی سخن میگوید که در همهٔ رنگهای جهان و حتی در جامهٔ وجود ما جلوه کرده است. شاعر از بستهبودن چشم بی معشوق، ناتوانی ناله و شوق در پرواز، و تنگنای هستی که خنده و گریه را بیحاصل کرده شکایت میکند. در پایان، دل خود را با آینه همانند میکند: همانطور که آینه از حیرت جدا نیست، دل او نیز از خیال معشوق جدا نمیشود.
هوش مصنوعی: چشم من بی تو مانند طلسمی است که از دیدن جهان بسته شده است. این معمای حیرت را شاید تنها تو بتوانی بگشایی.
هوش مصنوعی: اگر غایت بینایی حیرانشدن در دیدار توست، پس چرا کسی به خود ننگرد، در حالی که تو در جامهٔ وجود ما جلوه کردهای؟ دیدن خود همان دیدن توست.
هوش مصنوعی: در راه طلب تو چنان گستاخ و بیپروا پیش رفتم که تاول پایم از سر عبرت به کف پایم سیلی میزند و مرا ملامت میکند.
هوش مصنوعی: من مانند پرندهٔ نامهرسانِ شوق هستم، اما توان پرواز ندارم. چقدر باید دلم را آب کنم تا نالهام سبک شود و به هوا برخیزد؟
هوش مصنوعی: زیر این آسمان، آزادگی من به صورت فشردهشدن و تنگی درآمد؛ مانند نالهای که در تنگنای نی گره خورد و راه بیرونشدن نیافت.
هوش مصنوعی: عمری است که از رنج و سختی هستی خندهام نمیآید. ای گریه، در اینجا سودی نیست؛ تو هم دیگر نیا.
هوش مصنوعی: دلم از فریبها و جلوههای گوناگون تو خون شد و عقلم آشفته گشت و به دیوانگی رسید. ای کسی که جهان بازی رنگهای توست، چرا خودت بیرنگ و بینشانی؟
هوش مصنوعی: دل بیدل از خیال تو دل نمیکَند؛ همانگونه که حیرت و آینه از یکدیگر جدا نمیشوند، چنانکه آینه همیشه حیران و خیره است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ملکا ذکر تو گویم که تو پاکی و خدایی
نروم جز به همان ره که توام راه نمایی
همه درگاه تو جویم همه از فضل تو پویم
همه توحید تو گویم که به توحید سزایی
تو زن و جفت نداری تو خور و خفت نداری
[...]
تو چه ترکی تو چه ترکی که به رخ فرّ همایی
ز منت شرم نیاید که به من رخ ننمائی
من بیچاره مسکین که به هجر تو اسیرم
تو خودم باز نپرسی که تو چونی و کجائی
چه شکایت کنم از تو که تو خود نیک شناسی
[...]
مکن ای دوست نشاید که بخوانند و نیایی
و اگر نیز بیایی بروی زود نپایی
هله ای دیده و نورم گه آن شد که بشورم
پی موسی تو طورم شدی از طور کجایی
اگرم خصم بخندد و گرم شحنه ببندد
[...]
من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی
عهد نابستن از آن به که ببندی و نپایی
دوستان عیب کنندم که «چرا دل به تو دادم؟»
باید اول به تو گفتن که «چنین خوب چرایی؟»
ای که گفتی «مرو اندر پی خوبانِ زمانه»
[...]
گر چه در کوی وفا جا نگرفتی و سرایی
ما نبردیم ز کوی طلبت رخت به جایی
بس خطا بود نگه باز نکردن که گذشتی
مکن اینها، که نکردیم نگاهت به خطایی
بر تن این سر شب و روز از هوس پای تو دارم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.