باغ نیرنگ جنونم نیست آسان بشکفد
خون خورد صد شعله تا داغی به سامان بشکفد
آببار ما ادبکاران گداز جرأت است
چشم ما مشکل که بر رخسار جانان بشکفد
بیدماغی فرصتاندیش شکست رنگ نیست
گل به رنگ صبح بابد دامنافشان بشکفد
تنگنای عرصهٔ موهوم امکان را کجاست
اتفدر وسعتکه یک زخم نمایان بشکفد
در شکست من طلسم عیش امکان بستهاند
رنگ آغوشیکشد تا اینگلستان بشکفد
مهرورزی نیست اینجا کم ز باد مهرگان
چاک زن جیب وفا تا طبع یاران بشکفد
وضع مستوری غبار مشرب مجنون مباد
داغ دل یارب به رنگ ناله عریان بشکفد
قابل نظارِِهٔ آن جلوهگشتن مشکل است
گرهمه صد نرگسستان چشم حیران بشکفد
هیچ تخمی قابل سرسبزی امید نیست
اشک بایدکاشتن چندان که توفان بشکفد
زبن چمن محروم دارد چشم خوابآلودهام
بیبهارینیست حیرتکاش مژگان بشکفد
در گلستانی که دارد اشک بیدل شبنمی
برگ برگش نالهٔ بلبل به دامان بشکفد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف «بشکفد» دربارهٔ دشواری شکفتن در جهان تنگ امکان است. به گفتهٔ بیدل، شکفتن داغ عشق و دیدن جلوهٔ معشوق به خوندل، شکستن، گریستن و عریانی جنون نیاز دارد. شاعر شادی جهان را در گرو شکست خود میداند و در پایان میگوید اشک او شبنم گلستانی است که برگهایش ناله میشکفاند.
هوش مصنوعی: باغ شگفتیها و نیرنگ جنون من بهآسانی نمیشکفد؛ صد شعله باید خون دل بخورد تا یک داغ عشق کامل و آراسته بشکفد.
هوش مصنوعی: آبیاری ما اهل ادب، گداختن و فروکشتن جرأت است؛ ازاینرو بعید است چشم ما بر چهرهٔ معشوق باز شود و بشکفد.
هوش مصنوعی: آزردگی و بیحوصلگی، بیپروای شکستن رنگ است و برای آن درنگ نمیکند؛ گل باید مانند صبح دامنافشان و بیدریغ بشکفد. یعنی شکفتن با پرپر شدن و از دست دادن رنگ همراه است.
هوش مصنوعی: در تنگنای جهان موهوم امکان آنقدر وسعت نیست که حتی یک زخم آشکار بتواند بشکفد.
هوش مصنوعی: طلسم شادی این جهان را به شکست من بستهاند؛ رنگ من باید در آغوش کشیده و شکسته شود تا این گلستان بشکفد.
هوش مصنوعی: مهرورزی در این جهان دستکمی از باد خزان ندارد؛ پس گریبان وفا را چاک بزن تا دل یاران شاد و شکفته شود.
هوش مصنوعی: پردهپوشی و پنهانکاری مبادا بر مشرب مجنونوار گرد بنشاند؛ خدایا داغ دل همچون ناله آشکار و عریان بشکفد.
هوش مصنوعی: شایستهٔ تماشای آن جلوهٔ معشوق شدن دشوار است، حتی اگر صد نرگسزار چشم حیران بشکفد.
هوش مصنوعی: هیچ بذری توان سبز کردن امید را ندارد؛ باید آنقدر اشک کاشت که توفانی از آن بشکفد.
هوش مصنوعی: چشم خوابآلودم مرا از این باغ محروم کرده است؛ حیرت بیبهار نیست، ای کاش مژگانم باز شود و بشکفد.
هوش مصنوعی: در گلستانی که اشک بیدل شبنم آن باشد، هر برگش نالهای از بلبل را در دامن خود میشکفاند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
وحشتم گر یک تپش در دشت امکان بشکفد
تا به دامان قیامت چین دامان بشکفد
اشک مژگانپرورم، از حسرتم غافل مباش
نالهاندودست آن گل کز نیستان بشکفد
کو نسیم مژده وصلی که از پرواز شوق
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.