لعل گلرنگت شکربار آمدست
قسم من زان گل همه خار آمدست
گو لبت بر من جهان بفروش ازانک
صد جهان جانش خریدار آمدست
پاره دل زانم که در دل دوختن
نرگس تو پاره‌ای کار آمدست
دل نمی‌بینم مگر چون هر دلی
در خم زلفت گرفتار آمدست
پستهٔ شورت نمک دارد بسی
زین سبب گویی جگر خوار آمدست
نی خطا گفتم ز شیرینی که هست
پستهٔ شورت شکربار آمدست
چشمهٔ نور است روی او ولیک
آن دو لب یک دانه نار آمدست
زان شکر لب شور در عالم فتاد
کان شکر لب تلخ گفتار آمدست
چشمه نوشش که چشم سوز نیست
درج لعل در شهوار آمدست
عاشقا روی چو ماه او نگر
کافتابش عاشق زار آمدست
دست بر سر پیش رویش آفتاب
پای کوبان ذره کردار آمدست
بر همه عالم ستم کردست او
با چنان رویی به بازار آمدست
آری آری روشن است این همچو روز
کان سیه گر چون ستمکار آمدست
خون جان ماست آن خون نی شفق
گر سوی مغرب پدیدار آمدست
آنچه در صد سال قسم خلق نیست
بی رخ او قسم عطار آمدست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، شاعر با بیان توصیفاتی زیبا از معشوق، او را به عنوان منبعی از زیبایی و جذابیت معرفی می‌کند. لعل و گل، شکری، زلف، و لبانش نمادهای شیرینی و دلربایی هستند که شاعر را مجذوب خود کرده است. او به عشق و دلبستگی‌اش به این معشوق اشاره می‌کند و از درد و شوقی که در دل دارد می‌گوید. در پایان، شاعر از قدرت و تأثیر معشوق بر احساسات انسان سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که عشقش به او بسیار عمیق و بی‌نظیر است.
هوش مصنوعی: لب‌های سرخ و زیبای تو به قدری شیرین و دلپذیر است که قسم می‌خورم از همه گل‌ها، فقط خار نصیب من شده است.
هوش مصنوعی: اگر لب‌های تو بر من بخندد، می‌توانم به جانی که به خاطر تو به دست می‌آید، تمام دنیا را بفروشم، زیرا عاشقانه به دنبال آن جان هستم.
هوش مصنوعی: می‌دانم که دل من به خاطر زلف تو، مانند نرگسی که در دل جا داده‌ام، دچار درد و رنج شده است.
هوش مصنوعی: دل را نمی‌بینم مگر اینکه مانند هر دل دیگری در خم زلف‌های تو اسیر شده است.
هوش مصنوعی: پستهٔ شیرین تو، نمک زیادی دارد و به همین دلیل، احساس می‌کنم که کسی جگرش درد گرفته و گرفتار شده است.
هوش مصنوعی: من به اشتباه از شیرینی پستهٔ تو سخن گفتم، چراکه این پستهٔ خوشمزه مانند قند و شکر شیرین نیست و طعم تلخی دارد.
هوش مصنوعی: چهره‌اش مانند چشمه‌ای از نور است، اما لب‌هایش مانند دانه‌ای از انار سرخ و تلخ به نظر می‌رسند.
هوش مصنوعی: به خاطر وجود آن لب‌های شیرین و شور، در دنیا چیزی به نام شکر به وجود آمده است، چون آن لب‌های تلخ باعث بروز سخنانی تلخ و ناگواری شده‌اند.
هوش مصنوعی: چشمه‌ی نوش او که آتش به چشمان نمی‌زند، بر گردن لعل (سنگ قیمتی مانند یاقوت) در حاشیه‌ی شهوار (سرخی یا زیبایی) جاری شده است.
هوش مصنوعی: عاشقان، روی او را مانند ماه تماشا کنند، زیرا به خاطر عشق او، کسی به شدت عاشق و زار شده است.
هوش مصنوعی: دست بر سر، به نشانهٔ حیرت و شگفتی، در برابر روی زیبای او که مانند آفتاب است، بر زمین افتاده و ذره‌های کوچکی از کردار و صفاتش، مانند رقصندگان، به استقبال او آمده‌اند.
هوش مصنوعی: او به صورتی زیبا و جذاب در میان مردم ظاهر شده اما با این حال ظلم و ستم زیادی در حق همهٔ جهان روا داشته است.
هوش مصنوعی: اینکه می‌گوید روشن است که وقتی ستمکار با چهره‌ای تاریک و ظالم به میدان می‌آید، ظلم و ستم او با وضوح و روشنی مشخص می‌شود.
هوش مصنوعی: خون جان ما چنین است که مانند رنگ شفق (رنگ قرمز آسمان در زمان غروب) است و اگر به سوی غرب ظاهر شود، نشان از غم و مصیبت دارد.
هوش مصنوعی: آنچه در صد سال، با قسم‌های مردم به دست نمی‌آید، به برکت چهرهٔ او (عطار) به دست آمده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گلبن عشق تو بی‌خار آمدست
هر گلی را صد خریدار آمدست
عالمی را از جفای عشق تو
پای و پیشانی به دیوار آمدست
حسن را تا کرده‌ای بازار تیز
[...]
چون کنم معشوق عیار آمدست
دشنه در کف سوی بازار آمدست
دشنهٔ او تشنهٔ خون دل است
لاجرم خونریز و خونخوار آمدست
همچنان کان پسته می‌ریزد شکر
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.