گنجور

عطار

 
عطار
عطار
 

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینه عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخوردار بوده‌است.

دیوان اشعار

منطق‌الطیر

تذکرة الأولیاء

الهی نامه

بلبل نامه

اسرارنامه

خسرونامه

مختارنامه (رباعیات)

سی فصل

بیان الارشاد

بی‌سرنامه

هیلاج نامه

مظهر

جوهرالذات

مظهرالعجایب

مصیبت نامه

وصلت نامه

نزهت الاحباب

پندنامه

اشترنامه

فتوت نامه