ای دل بیا بکوی خرابات جا کنیم
با پیر میفروش بجان اقتدا کنیم
بر آستان پیر خرابات سرنهیم
بر عهد بندگی و ارادت وفا کنیم
خود را ز قید زهد و ریایی برون بریم
باشد کزان کدورت دل را صفا کنیم
با شاهد و شراب دمی همدمی شویم
خود را به بیخودی بخدا آشنا کنیم
بعدالفنا زجیب بقا سر برآوریم
درد فراق را بوصالش دوا کنیم
باشد ز هستی تو اسیری شویم مست
یکروی شو که روی بدار البقا کنیم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر دل را فرا میخواند که به خرابات برود و به پیر میفروش، یعنی مرشد، دست ارادت بدهد. سپس راه رسیدن را برمیشمارد: رها کردن زهد ریایی، پاک کردن دل، بیخودی در عشق، و فنا و پس از آن بقا. در پایان خطاب به خود (اسیری) میگوید از هستی خود بگذرد و یکرو شود تا رو به سرای بقا بیاورند.
هوش مصنوعی: ای دل، بیا تا در کوی خرابات، یعنی جایگاه رندان و عاشقان و رهایی از خودی، منزل کنیم و از جان پیرو پیر میفروش، یعنی مرشد کامل، شویم.
هوش مصنوعی: سر بر آستان پیر خرابات بگذاریم و به پیمان بندگی و ارادتی که با او بستهایم وفادار بمانیم.
هوش مصنوعی: خود را از بند زهد و ریاکاری بیرون ببریم؛ شاید بتوانیم دل را از تیرگی آن پاک و روشن کنیم.
هوش مصنوعی: لحظهای همنشین شاهد (جلوهٔ زیبایی حق) و شراب (عشق و معرفت) شویم و با بیخودی و فراموش کردن خود، با خدا آشنا شویم.
هوش مصنوعی: پس از فنای خود، از گریبان بقا سر برآوریم، یعنی به بقای باللّه برسیم، و درد جدایی را با رسیدن به وصال او درمان کنیم.
هوش مصنوعی: ای اسیری، شاید با رها شدن از هستی خودت به مستی برسیم؛ یکرو و یکدل شو تا رو به سرای جاودان بیاوریم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
برخیز تا به عهد امانت وفا کنیم
تقصیرهای رفته به خدمت قضا کنیم
بیمغز بود سر که نهادیم پیش خلق
دیگر فروتنی به در کبریا کنیم
دارالفنا کرای مرمت نمیکند
[...]
آن به که روز عید به می التجا کنیم
عیش گذشته را به صبوحی ادا کنیم
با پیر می فروش برآریم خلوتی
یک چند خانقاه به شیخان رها کنیم
از صوت نای و نی بستانیم داد عید
[...]
ما خاک راه را به نظر کیمیا کنیم
صد درد دل به گوشهٔ چشمی دوا کنیم
در حبس صورتیم و چنین شاد و خرّمیم
بنگر که در سراچهٔ معنی چهها کنیم
رندان لاابالی و مستان سرخوشیم
[...]
برخیز تا زیارت ماتمسرا کنیم
جان را برای قطره اشکی فدا کنیم
بر مرهم مسیح بخندیم و بگذریم
هر درد را به حسرت دردی دوا کنیم
داغیم و کار ما سفر ملک سینههاست
[...]
ای دل بیا که تا بخدا التجا کنیم
وین درد خویش را ز در او روا کنیم
امید بگسلیم ز بیگانگان تمام
زین پس دگر معامله با آشنا کنیم
سر در نهیم در ره او هرچه باد باد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.