جمالت بر سر خوبی کلاهست
بنامیزد نه رویست آن که ماهست
تویی کز زلف و رخ در عالم حسن
ترا هم نیم شب هم چاشتگاهست
بسا خرمن که آتش در زدی باش
هنوزت آب خوبی زیر کاهست
پی عهدت نیاید جز در آن راه
کز آنجا تا وفا صد ساله راهست
ز عشوت روز عمرم در شب افتاد
وزین غم بر دلم روز سیاهست
پس از چندی صبوری داد باشد
که گویم بوسهای گویی پگاهست
شبی قصد لبت کردم از آن شب
سپاه کین چشمت در سپاهست
به تیر غمزه مژگانت انوری را
بکشتند و برین شهری گواهست
لبت را گو که تدبیر دیت کن
سر زلفت مبر کو بیگناهست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و جذبه محبوب خود اشاره میکند و او را در کمال و حسن وصف مینماید. او از تاثیر عشق و دلتنگی بر زندگی و ایامش میگوید و اشاره به وفاداری و صبر در روابط عاشقانه میکند. شاعر بیان میکند که غم و شادیهای او به محبوبش وابسته است و از تیر غمزه محبوبش در رنج است. در نهایت، او از محبوبش میخواهد که در رفتار خود تدبیر کند و به فضای آرامش احترام بگذارد.
هوش مصنوعی: زیبایی تو بر سر خوبی تاجی دارد که به آن نام نمیتوان گذاشت، زیرا آنچه که زیبایی مینامند، در برابر جمال تو هیچ است.
هوش مصنوعی: تو هستی که زیباییات به قدری است که در عالم زیبایی، در نیمهشب و همچنین در هنگام صبح، داری.
هوش مصنوعی: بسیارند خرمنهای گندم که تو در آنها آتش انداختی، ولی هنوز در زیر کاه، آب و خوبی به جا مانده است.
هوش مصنوعی: هیچ کس به خاطر وفای به عهد تو نمیآید مگر اینکه در مسیری گام بگذارد که برای رسیدن به وفا، صد سال باید تلاش کند.
هوش مصنوعی: از شوق و عشق، روزهای عمرم به شب تبدیل شده و به خاطر این غم، دل من در حالتی تاریک و ناامید است.
هوش مصنوعی: بعد از مدتی صبر و تحمل، به زودی میتوانم بگویم که بوسهای مانند بوسهٔ صبحگاه است.
هوش مصنوعی: شبی تصمیم گرفتم که به لبهای تو نزدیک شوم، اما از آن شب، لشکر انتقام چشمان تو، در واقع نیرویی بزرگ و خطرناک، بهواسطهٔ زیباییات به من حمله کرده است.
هوش مصنوعی: غمزهٔ چشمان تو مانند تیر، انوری (شاعر) را کشت و بر این موضوع در این شهر شاهد وجود دارد.
هوش مصنوعی: به لب های تو بگو که تدبیر کن و دست از زلفت برندار، زیرا این زلف بیگناه است و نباید آسیب ببیند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
مرا ویرو خداوندست و شاهست
به بالا سرو و از دیدار ماهست
گرفتم هرچه من کردم گناهست
نه آخر آب چشمم عذرخواهست؟
ز نورش ذرّهٔ خورشید و ماهست
همه ذرّات را پشت و پناهست
ز من چندان که میخواهی وفا هست
از این معنی بگو یک جو تو را هست؟
چه گویم وای دل گویی که جان کن
کنون هم از تو پرسم این وفا هست؟
سلامم را جوابی نیست از تو
[...]
جمالش بر سر خوبی کلاهست
بنامیزد نه رویست آن که ماهست
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.