معشوقه به رنگ روزگارست
با گردش روزگار یارست
برگشت چو روزگار و آن نیز
نوعی ز جفای روزگارست
بس بوالعجب و بهانهجویست
بس کینهکش و ستیزهکارست
این محتشمیست با بزرگی
گر محتشم و بزرگوارست
بوسی ندهد مگر به جانی
آری همه خمر با خمارست
در باغ زمانه هیچ گل نیست
وآن نیز که هست جفت خارست
ای دل! منه از میان برون پای
هر چند که یار بر کنارست
امید مپز، از آن که مردم
نومیدترست، امیدوارست
هر چند شمار کار فردا
کاریست که آن نه در شمارست
بتوان دانست هر شب از عمر
آبستن صد هزار کارست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر معشوق را به روزگار بیوفا مانند میکند که روی گردانده و بهانهجو و کینهتوز است و بوسهاش را به بهای جان میفروشد؛ در جهان هیچ گلی بیخار نیست. سپس به دل خود سفارش میکند که با وجود دوری یار از عشق دست نکشد و به امید خام دل نبندد. در پایان با یادآوری اینکه آینده نامعلوم است و هر شب آبستن رویدادهای بسیار است، روزنهٔ امیدی به دگرگونی حال میگشاید.
هوش مصنوعی: معشوق مانند روزگار بیثبات و رنگبهرنگ است و با گردش روزگار همراه و همدست شده است.
هوش مصنوعی: معشوق هم مانند روزگار از من روی گرداند، و این رویگرداندن او خود گونهای از ستم روزگار است.
هوش مصنوعی: او بسیار شگفتکار و بهانهگیر است و سخت کینهتوز و ستیزهجو.
هوش مصنوعی: اگر او صاحبجاه و بزرگوار است، این رفتار نشانهٔ همان جاه و بزرگی اوست؛ یعنی بزرگان چنین سرکش و بیاعتنا رفتار میکنند. به نظر میرسد سخن طعنهآمیز است.
هوش مصنوعی: بوسهای نمیدهد مگر آنکه در برابرش جان بگیرد؛ آری، هر شرابی خماری و سردردی به دنبال دارد.
هوش مصنوعی: در باغ روزگار گلی نیست، و همان اندک گلی هم که هست با خار همراه است؛ یعنی هیچ شادیای بیرنج نیست.
هوش مصنوعی: ای دل، از میدان عشق پا بیرون مگذار و دست از این کار مکش، هرچند یار از تو دوری میکند و کناره گرفته است.
هوش مصنوعی: امید خام در سر مپرور، زیرا کسی که نومیدتر است در واقع امیدوارتر است؛ یعنی از نومیدی است که گشایش و امید پدید میآید.
هوش مصنوعی: هرچند حساب کارهای فردا چیزی است که در حساب و دانستهٔ ما نمیگنجد و آینده نامعلوم است،
هوش مصنوعی: اما میتوان دانست که هر شب از عمر آبستن صدهزار رویداد است؛ پس شاید فردا کار دگرگون شود و گشایشی رخ دهد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای یار مرا غم تو یارست
عشق تو ز عالم اختیارست
با عشق تو غم همی گسارم
عشق تو غمست و غمگسارست
جان و جگرم بسوخت هجران
[...]
لیک آنکه ورا هوای یارست،
با مادر و با پدر چه کارست!؟
جسم از غم فربهم نزارست
یک برگ گلم دو جامه دارست
دوریست که حلق تشنگان را
امید به تیغ آبدارست
هرجا که بود پیاله عیش است
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.