|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر اندوه شاعر از گذر زمان و بیهودگی عمر است. او lament میکند که نه تنها چیزی از عمر باقی نمانده، بلکه دوستی نیز پیدا نکرده که دلش را آرام کند. وقتی به یادآوری گذشته و تجربیاتش میپردازد، متوجه میشود یا وفایی در کار نبوده یا اینکه آن وفا به هر دلیلی از بین رفته است. به طور کلی، شاعر احساس تنهایی و از دست رفتن ارزشها را در زندگی خود ابراز میکند.
هوش مصنوعی: متأسفانه در زندگی، به نظر میرسد که عمر آدمی به گونهای سپری میشود که هیچ بهرهای از آن باقی نمیماند. و افسوس که تنها یک دوست که میتوانست در دل انسان آرامش ایجاد کند، از دست رفته است.
هوش مصنوعی: زمانی که به بررسی کیسهی روزگار پرداختم، احساس کردم یا اصل وفا در آن نبود، یا اگر هم بود، تداوم نداشت و از دست رفته بود.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دردا که زعمر مایهٔ سود نماند
یک دوست کزو دلی بیاسود نماند
در کیسهٔ ایّام بجُستیم بسی
یا نقد وفا نبود یا بود نماند
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.