ای آهوی تو انیس مجنون دلم
پر خون ز غمت درون و بیرون دلم
من صید زبونم ز غمت شیر صفت
دایم زده پنج چنگ در خون دلم
دایم زده پنج چنگ در خون
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای آهوی تو انیس مجنون دلم
پر خون ز غمت درون و بیرون دلم
من صید زبونم ز غمت شیر صفت
دایم زده پنج چنگ در خون دلم
دایم زده پنج چنگ در خون
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از عشق و غم سخن می‌گوید و به حال روحی‌اش اشاره می‌کند. او خود را در دام عشق می‌بیند و همچون آهو، دلش را به مجنون نسبت می‌دهد. احساساتی عمیق و دردناک را که ناشی از عشق است، به تصویر می‌کشد و می‌گوید که غم عشقش او را به شدت آسیب‌پذیر کرده است. در پایان، از پنج چنگی که در دلش زده شده، سخن می‌گوید، نمادی از درد و رنجی که عشق برایش به ارمغان آورده است.
هوش مصنوعی: ای آهوی زیبای دل مجنون، به خاطر غم تو، دل من پر از خون شده است و این درد درون و بیرون دلم را می‌فشارد.
هوش مصنوعی: من در دل غمت مانند شکارچی هستم که همیشه پنج چنگال در خون خود زده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.